ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΖΩΕΣ

Λίγους μήνες μετά..

2010-02-12T15:59:00.003+02:00

Λίγους μήνες μετά είναι όλα σχεδόν ίδια. Τόσο ίδια που μοιάζουν διαφορετικά. Γιατί είναι αυτό το συναίσθημα που σου προκαλεί τόσο η απόλυτη ομοιότητα όσο και η απόλυτη διαφορά. Σε ξαφνιάζουν. Και στην τωρινή φάση το ξάφνιασμα είναι τόσο καλοδεχούμενο όσο και η επίσκεψη της Τύχης.

Είναι καιρός τώρα που σκέφτομαι διάφορα (ταυτόχρονα πάντα) και άκρη δε βγάζω (περιέργως). Είναι καιρός τώρα που πολλούς από εσάς σας σκέφτομαι και μου λείπετε. Είναι επίσης καιρός που δεν έχω τί να πω και τί να μοιραστώ μιας και τα "μέτωπα" που άνοιξα είναι πλέον μη διαχειρίσιμα. Στην προσπάθεία μου λοιπόν να τα "κλείνω" ένα-ένα διαπιστώνω ότι όλη αυτή η αναταραχή ίσως μου ταιριάζει καλύτερα από τη νηνεμία..Αλλά όταν είσαι φύσει ανικανοποίητος άνθρωπος δεν μπορείς παρά να συμβιβαστείς με τον εαυτό σου και να δέχεσαι την υπερβολή σου ως φυσιολογική κατάσταση. Και πάνω απ' όλα να προσπαθείς να μένεις ήρεμος με το γεγονός ότι ενώ "μεγάλωσες πια" συνεχίζεις να κάνεις τα ΙΔΙΑ ανώριμα λάθη του παρελθόντος, ίσως και χειρότερα.

Στην ουσία των πραγμάτων όμως είμαστε καλά και παλεύουμε να γίνουμε καλύτερα. Ψυχολογικά κυρίως..

Δεν ξέρω αν τελικά ήταν ανούσια η ανάρτηση αλλά προσπαθώ να ξαναβρώ τη φόρμα μου. Γι΄αυτό κάντε λίγη υπομονή και δώστε και κανένα "σπρώξιμο"..

Δίχως άλλοθι..

2009-11-09T17:06:00.003+02:00

Ά-λ-λ-ο-θ-ι

Να ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις ένα άλλοθι και να μη βρίσκεις..Σε λιθόστρωτο πεζοδρόμιο ν' αναζητάς τη διαφορά..στο χρώμα του αρμού..και να μη τη βρίσκεις..Σαν τις άσκοπες σκέψεις που κάνεις κοιτώντας στο πουθενά..Κι όμως να νομίζεις ότι έχεις στόχο..στο βλέμμα..

Κάνοντας το γύρο του κορμιού σου ένα ξημέρωμα αναρωτήθηκα πώς θα ήταν αν τον έκανα κανονικά χωρίς τοίχους κι αναστολές..όχι σεξουαλικές..τις άλλες..τις πιο σοβαρές..ξέρεις εσύ τώρα..

Δίχως άλλοθι να προσπαθώ το ακατόρθωτο που τόσο εύκολο φαινόταν πριν και τόσο δύσκολο τώρα..Εξάλλου το άλλοθι είναι η δικαιολογία που δε χρειαζόμαστε..όχι πια..

Εγώ κι εσύ ζούμε μαζί σε ένα παράλληλο σύμπαν..δεν είμαστε οι μόνοι..αλλά τόσο μόνοι..παράλληλα..

Εικόνα

[Πάντα] με συνοχή..

2009-10-25T18:55:00.006+02:00

Να ρίξει Θεέ μου μια βροχή

μια καταιγίδα

να λέω φταίει η βροχή

που δε σε είδα

...

Βροχή και σήμερα

...

Μη μ' αγαπάς με συννεφιά

δεν κάνει

γιατί είναι η μέρα βροχερή

και πιάνει

...

Βρέχει στην φτωχογειτονιά

...

Here comes the rain again

...

It's the raining man

...

November rain

...

I'm singing in the rain

Και άλλα πολλά (τραγούδια..και καλά), μελαγχολικά ή μη..λες και έχει σημασία..Όταν λοιπόν όλα έχουν σημασία και όλα είναι ταυτόχρονα αδιάφορα τότε καταλαβαίνεις ότι δεν έχεις αναρρώσει..

Σάββατο βράδυ στον Μουζουράκη χωρίς εξαερισμό, χωρίς τσιγάρο και χωρίς καρέκλα δεν είναι και ότι καλύτερο..Γενικά όμως η νυχτερινή ζωή της Αθήνας δεν είναι και fabulous..Είναι ο κόσμος περίεργος..είμαστε εμείς που μεγαλώνουμε..είμαστε εμείς που πάσχουμε από χρόνια κατάθλιψη χωρίς να το καταλαβαίνουμε..είναι όλα αυτά μαζί που συνθέτουν αυτό το βροχερό σκηνικό εκ των έσω..

Η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο είναι πάντα παρούσα, αν και αδιάβαστη..

Προσπαθώ να βρω το νόημα, προσπαθώ να γίνω μια άλλη αλλά όλο στα ίδια επιστρέφω..Αφού δεν έχει πια νόημα γιατί δεν αποδέχομαι αυτό που είμαι..; Ε, γιατί..; Και ρωτάω εσένα γιατί εγώ δεν βρίσκω απαντήσεις και δεν θέλω και να τις βρω διότι μετά τί θα τις κάνω..; Πάντως εποικοδομητική συζήτηση και πράξη αποκλείεται οπότε ας τις αφήσω καλύτερα ερωτήσεις και κατά προτίμηση ρητορικές..; Άραγε πώς να μιλούν οι εραστές..;

Η σαφήνεια και η συνοχή των αναρτήσεών μου είναι πάλι ένα άλλο θέμα που με απασχολεί. Και σε αυτό όμως δε θα δώσω ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί είμαι σε περίοδο ανάρρωσης οπότε καταλαβαίνετε..πρέπει να κάνω ένα βήμα τη φορά και να δίνω μία απάντηση το εξάμηνο στον εαυτό μου και μία το χρόνο στους γύρω μου..

Εν κατακλείδι, υπάρχει πάντα πάνω από ένας λόγος να προσεύχεσαι να βρέξει..

photo

Από τις εφτά τις πέντε..

2009-09-22T17:34:00.004+03:00

Άραγε εμείς επιλέγουμε τη ζωή που θα ζήσουμε ή η ζωή επιλέγει εμάς για να εκδηλωθεί..Η εκτόνωση είναι μεγάλη υπόθεση..διότι όταν συμβαίνει τελειώνει. Κάτι που δε συμβαίνει με τα συναισθήματα και τα ένστικτα. Δυστυχώς.

Κι αν το βήμα μπροστά να κάνεις αδυνατείς, κάποιο λόγο θα έχεις, δε μπορεί..Κάτι θα έχεις μέσα στο μυαλό σου που σε σταματά..τροχοπέδη στην καρδιά όμως μπαίνει..; Λέω ναι και βάζω..σαν enter πατώ το escape κι ας ξέρω ότι θα κλείσει το παράθυρο..

Στον Σεπτέμβρη που δεν πόθησα και σε μια χρονιά που δεν αγάπησα εμένα.. εκεί αφιερώνω τις πέντε από τις εφτά ζωές και μου μένουν άλλες δυο να χαραμίσω..

Πόσα ένα βλέμμα χωρά..

2009-08-24T03:55:00.001+03:00

Πόσα ένα βλέμμα χωρά και πόσα αφήνει απ' έξω..

Στην αυλή του σπιτιού που δεν έμεινε κανείς..

Ειλικρινής..

Πέρα από σένα που πάντα ήσουν και πάντα θα παραμένεις..

Τελικά πόσα ένα βλέμμα χωρά και πόσα απ' έξω αφήνει ..

Δε θα άλλαζα τίποτα..δε θα έκανα τίποτα πια..γιατί ο εσωτερικός εγκλωβισμός είναι πιο ισχυρός από τον εξωτερικό..Επειδή η φωτιά μαίνεται σε όλα τα μέτωπα..κι εγώ δεν έχω κουράγιο να σβήσω τις εστίες με κλαδιά..όλα τόσα ίδια μα τόσο διαφορετικά καμμένα..τίποτα όπως τότε που είχα την ελπίδα..που ήμουν κοντά σου..

Τελικά, η Λευκή Ζωή μου είναι σε πλήρη αρμονία με τους λευκούς τοίχους..κι ας κρέμασα τα κάδρα..

Αχ αυτή η υπερβολή μου..

Καημός..

2009-08-18T13:55:00.004+03:00

Οι καημοί στη ζωή έρχονται και φεύγουν..έρχονται σα σίφουνες και φεύγουν σα λιακάδες που ποτέ δε καταφέρνουν να σου θυμίσουν την κακοκαιρία..έτσι είναι..ότι ξαφνικά έρχεται..ξαφνικά φεύγει..απ' τα μάτια και απ' την καρδιά..εκτός κι αν σε έχει βαφτίσει..

Δεν έχω όνομα..ούτε μορφή..δεν έχω σκέψεις..ούτε συναισθήματα..νιώθω φτερό..στον άνεμο των εξελίξεων..που δεν εξελίσσονται..αδύναμες κι αυτές..σαν εμένα..σα φτερό..

Θα ήθελα πολύ να είμαι η γη κάποιου..να με καλλιεργεί και να ανταποδίδω..με καρπούς και όχι μόνο..με αγαθά..δίχως κόπο να ευδοκιμώ..σε όποιο κλίμα..τους καρπούς μου..

Κι αν αυτό το μείνε έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου θα πω φύγε για να εξιλεωθώ..φύγε λοιπόν..απλά φύγε..

Κόψε..

2009-07-20T14:56:00.004+03:00

Τι άλλαξε; Τι χάλασε;

Λες και πάνω στο διάφανο φως

μελάνι στάλαξε.

Πού χάνεσαι;

Πού τρέχει το βλέμμα;

Ποια αλήθεια μου κρύβει ο καπνός

ή μήπως κρύβει ψέμα;

Θα κοιτώ στα μάτια σου

θα ρωτάω μέχρι να μου πεις

θα χτυπώ στα βράχια σου

ως το τέλος της σιωπής.

Κόψε και μοίρασε στα δύο

πάντα η αγάπη θέλει δύο,

δυο να γελούν στο ίδιο αστείο

δυο να ζεσταίνουνε το κρύο

δυο να μοιράζονται αμαρτία και θεό.

Κόψε και μοίρασε στα δυο

πάντα η αγάπη θέλει δυο

δυο μονομάχους στο πεδίο

δυο στο μαζί και στο αντίο

δυο να μοιράζονται τα πάντα

ή το κενό.

Τι ξέφτισε; Τι έσπασε;

Λες και επάνω μου χούφτες γυαλιά η νύχτα πέταξε.

Ποιος έφταιξε και ποιον ν`αθωώσω;

Να σε πάρω ξανά αγκαλιά

ή μήπως να θυμώσω

Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου

Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος

Εκτέλεση: Ελεονώρα Ζουγανέλη

Άλμπουμ: ΕΛΑ (2008)

Είπες..

2009-07-16T15:12:00.004+03:00

Είπες ότι τα όνειρα τ' αληθινά όνειρα αληθινά ονειρεύονται. Κι εγώ λέω ότι από τότε που σε γνώρισα κάτι άλλαξε στο σύμπαν. Σίγουρα έμεινε με λιγότερες πευκοβελόνες αλλά δε νομίζω να δυσανασχετεί γι' αυτό..Ίσως η εμμονή σου με τα μικρά γράμματα και τις τελείες να δηλώνει τη μετριοφροσύνη σου. Ίσως πάλι να δηλώνει την ανάγκη σου για λίγα και καλά. Αλλά πού να τα βρεις..

Όσο ψάχνεις και δεν τα βρίσκεις τόσο θέλω να σου τα δώσω εγώ. Να σου τα στείλω σε γράμμα συστημένο δίχως στοιχεία αποστολέα. Γιατί με κάνεις καλύτερο άνθρωπο. Γιατί η ευαισθησία σου ξεπερνά κάθε όριο προσμονής αλλά και ανοχής πολλές φορές. Γιατί το βλέμμα σου πολλά λέει κι ακόμα περισσότερα αποφεύγει να υποσχεθεί. Σε όλους. Μα κυριώς σε σένα. Κι όλες τις αντιπροσωπευτικές σου εικόνες να κρατήσω θέλω φυλαγμένες στους θύλακες της μνήμης μου και να τις ανακτώ και να σου τις παρουσιάζω όποτε εσύ το χρειάζεσαι..

Μη ρωτάς γιατί..Επειδή σε σκέφτομαι συχνά και προσεύχομαι να είσαι καλά..Με έναν ιδιαίτερο τρόπο..μου λείπεις κάθε μέρα που δε σε ακούω..κάθε μέρα που δε σε νιώθω κοντά μου..

Τα όνειρα τ' αληθινά δεν υπάρχουν πια μωρό μου..

Πάρε-Δώσε..

2009-07-12T20:29:00.006+03:00

Δώσε μου..

Το πιο κόκκινο φιλί της λήθης σου..τον πιο βαθύ αναστεναγμό του πόθου σου..το πιο τρυφερό χαμόγελο των κοιλοτήτων σου..τις πιο μεγάλες διαδρομές των χεριών σου..το πιο ηδονικό βλέμμα των κοριτσιών που έλιωσαν στα χέρια σου..

Πάρε μου..

Όλες τις ανάσες που μου απέμειναν για να ζω κοντά σου..όλα τα θέλω που δε θα με αφήσεις να διεκδικήσω..όλα τα πάθη που δε θα προλάβω να σου αποκαλύψω..όλα τα υγρά μονοπάτια των αδιεξόδων μου..όλα τα μέτρα της απόστασής μας..

Απο-λογισμός..

2009-07-05T19:31:00.006+03:00

Ήταν Σεπτέμβρης, σε μια πλατεία. Βραδάκι. Ήσουν εκεί και διψούσες για νέες περιπέτειες. Όπως κάνεις πάντα από τότε. Ασταμάτητα προσπαθείς να ικανοποιήσεις τη ματαιοδοξία σου και βρίσκεις μόνο κενό γύρω και μέσα σου. Μόνη μένεις να κάνεις αναρτήσεις τα ξημερώματα γι' αγάπες φανταστικές, για να νομίζεις ότι έχεις ζωή. Για να κρύβεις το λίγο πίσω από στίχους εξίσου λίγους αλλά πάντα ευφάνταστους. Για να προσπαθείς να πλασάρεις το πολύ σου στον κανένα. Είσαι καταραμένη. Φυλακισμένη στην ίδια σου τη φυλακή, τον εαυτό σου.

Είχες την ευκαιρία σου μαζί μου. Ξανά και ξανά. Μία και δύο και τρεις. Πάντα την είχες γιατί πάντα κάτι άλλο μου έδειχνες. Πιο ελπιδοφόρο, πιο ειλικρινές. Αλλά πάντα κατέστρεφες την εικόνα σου αυτή τσαλακώνοντας με τα χέρια σου και το τελευταίο απομεινάρι αυτοσεβασμού. Με τα πολλά και τα λίγα κατάντησες ένα φάντασμα. Εμφανίζεσαι νύχτα, μεταμορφώνεσαι σε αράχνη και πλέκεις στα δίχτυα σου ανήμπορους συναισθηματικά ποιητές για να κάνεις το κέφι σου. Πάλι. Τα ίδια απ' την αρχή.

Αυτό που περιμένω από σένα είναι να καταλάβεις. Ότι η ζωή μας είναι μικρή για ψέμματα. Είναι μικρή για εντυπωσιασμούς. Αυτό που περιμένω από σένα είναι μια συγγνώμη στον εαυτό σου και μια αλλαγή πλεύσης. Προς την αλήθεια. Και μόνο. Βγες απ΄το σκοτάδι. Ξημέρωσε. Κι ας μη μου πεις καλημέρα.

Απ' το σπίτι το παλιό..

2009-06-25T11:52:00.009+03:00

Αγαπητό μου Ημερολόγιο,

Τελευταία φορά που ασχολήθηκα μαζί σου ήταν το Σάββατο 23 Μαΐου. Τότε δεν ήξερα τί θα ακολουθούσε τις επόμενες μέρες. Ήμουν σχετικά απελπισμένη κι απαισιόδοξη. Όμως, όπως πάντα συμβαίνει στο δύστυχο μαύρο, το άσπρο το πιτσιλά και το κάνει πουά..γκρι..κι έπειτα άσπρο ξανά..Σαν τα γεράνια που δεν έχουν καμία ελπίδα να παραμείνουν κόκκινα, ροζ ή μωβ γιατί οι μελισσούλες τα κάνουν όλα άσπρα..

Στο θέμα μας..

Το Σάββατο 23 Μαΐου ήταν όλα σε τάξη..τουλάχιστον τα έπιπλα κι όλα τα άψυχα..Το επόμενο όμως Σάββατο 30 Μαΐου ήταν πλέον όλα σε αταξία..Όλα όμως..Όσο για την Κυριακή 31 Μαΐου δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι ούτε να το αναφέρω διότι είχα την "ευτυχία" να ζω σ' ένα τσαντίρι..Τελικά είναι πιο ανέμελη η ακαταστασία..

Μετά από λίγο καιρό, πήραμε το καραβάκι και πήγαμε στη Σύρο όπου μείναμε στη χλιδή για τέσσερις μερούλες..Παίρναμε το πρωινό μας στη βεράντα, κάναμε το μπανάκι μας στην πισίνα και ρεμβάζαμε το απέραντο γαλάζιο..επιπροσθέτως γελάγαμε και κλαίγαμε σχεδόν ταυτόχρονα, σχεδόν ομαδικώς..άσε που ένα βράδυ φάγαμε και κιουνεφέ..ματσαλιστό..(όχι, δεν είναι τοπικό έδεσμα)..

Περισσότερες φωτογραφίες απ' τη Σύρο όταν βρω τα ψιψιψίνια..

Παρά λοιπόν την αποχή μου από τη σφαίρα μας, παρέλαβα το βραβείο μου απ' την Κόου..Αυτό είναι..να λείπεις και να δημιουργείς έλειψη ή έλλειψη ενίοτε..λέμε τώρα..

Έχω και μία πρό(σ)κληση..για αύριο, Παρασκευή 25/06/2009, θα έχουμε μπλογκοσυνάντηση στην ταράτσα του Bios..όσοι πιστοί..ξέρετε τώρα..

Σας φιλώ γλυκά,

Ονειρούλα, η Νοικοκυρά

Κι έτσι, που λέτε, προ καιρού δια μέσου δρόμου πονηρού

ξεκίνησα να κάνω ο,τι τρελό είχα φανταστεί,

μικρή είναι λέω η ζωή, το τρένο δεν το χάνω,

και όλους σας διαβεβαιώ πως ούτε το παραμικρό δε μ΄ έκανε να αλλάξω,

άντρα να βρω προσωρινό και τις βαλίτσες στο σταθμό μια νύχτα να πετάξω....

Randajad..

2009-05-23T18:51:00.004+03:00

Περιπλανόμενος σε χώρους και χρόνους..

Περιπλανόμενος στο μπορεί και στο ίσως..

Περιπλανόμενος στο ερώτημα..

Περιπλανόμενος στο τίμημα..

Περιπλανόμενος στη Σύρο..

Περιπλανόμενος και τελικά περιπλεκόμενος..

* Αναμένοντας την πρώτη καλοκαιρινή εξόρμηση..

Μετά από καιρό..

2009-05-19T21:07:00.006+03:00

Μετά από καιρό, σα δολοφόνος, ξαναγυρνώ..Εδώ που ξεκίνησα..εδώ που σε γνώρισα..Κομμάτια....
Κι όμως πάλι απ΄την αρχή ή απ΄τη μέση αλλά ποτέ στο τέλος..γιατί πρέπει προς κάπου να οδεύεις..σπασμένα οράματα

Αν κάτι άλλαξε είναι ο καιρός..δυσκόλεψε..μίκρυνε..μαζί σου πάντα κινδυνεύω..

Κι αν όλα πήγαν καλά ή στραβά δεν έχει σημασία..σημασία έχει ότι ακόμα αναπνέω..ότι ακόμα ψάχνω και ότι ακόμα θέλω..τα ίδια κομμάτια..στα ίδια μάτια..

Ένα βράδυ διαβάζαμε απειλές..

Κι ένα άλλο τις υλοποιήσαμε..

Οι συγκυρίες λίγες κι ανίκανες να αποδόσουν την τεράστια διάσταση των πραγμάτων και ενίοτε των ψυχών..κι αν δεν καταλαβαίνεις τί θέλω να πω δεν πειράζει..ούτε κι εγώ..

Μπορεί απόψε στις 9:20 μ.μ. να αισθάνεσαι μελαγχολία..μπορεί στις 9:21 μ.μ. να αισθάνεσαι χαρά..μπορεί σε κάποιο συνδυασμό να αισθανθείς ευτυχία..μαγκιά είναι να αφήνεσαι και όχι να κρύβεσαι..κυρίως απ΄τον εαυτό σου..

Στους δύσκολους καιρούς του σήμερα αντέχουμε..δίχως ποιότητα και - τώρα πια - δίχως ποσότητα..κι αν στο μυαλό σου έχεις φιλοσοφικές μαλακίες να τις βγάλεις..η ζωή είναι απλή..όπως τα συναισθήματα και οι άνθρωποι..απλούστατοι..αρκεί να μυρίσεις..

Την Άνοιξη..

Και όχι μόνο..

Τα ξαναλέμε..

9:25 μ.μ.

Μα εγώ έχω εσένα..

2009-04-15T23:22:00.003+03:00

Εικόνα

Κάποτε, το μαύρο λαγουδάκι κυνηγούσε το καφέ. Ήρθε όμως ένα παιδάκι κι έφαγε το καφέ λαγουδάκι. Έτσι, το μαύρο λαγουδάκι δεν είχε ποιον να κυνηγήσει. Έχασε η ζωή του το νόημά της κι έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη. Κόκκινα, ροζ, κίτρινα, άσπρα λαγουδάκια πέρναγαν πολλά. Κανένα όμως δεν του έκανε εντύπωση. Γιατί το νόημα της ζωής του ήταν καφέ.

Πόσα μπορεί ν' αλλάξει ένα χρώμα. Και τελικά, πόσα μπορεί να χαλάσει ένας άνθρωπος..

Όταν λες ότι έχεις παρέα τη μοναξιά σου τί ακριβώς εννοείς..; Είναι σαν να εξιστορείς το συμβάν με τους Κύκλωπες και τον Κανένα..; Δηλαδή ο Κανένας γίνεται Κάποιος και το Τίποτα μεταμορφώνεται σε Κάτι..; Κι όλα αυτά χρειάζονται μαγικό ραβδί ή ένα απλό Άμπρα Κατάμπρα..;

Η παρομοίωση της εκδρομής ή η εκδρομή της παρομοίωσης..

2009-04-11T17:03:00.004+03:00

Σαν το τηλέφωνο που δεν έκανες..

Σαν το πρωί που αναγκαστικά ήρθε..

Σαν την εκδρομή που δεν πήγες και δεν θα πας..

Σαν όλα αυτά που ζεις καθημερινά..

Σαν όλα αυτά που προσπερνάς..

Σαν..

Η ζωή καταντά κάποιες στιγμές παρομοίωση..

Η ώρα σου..

2009-03-28T00:42:00.005+02:00

Για σένα που ανυπομονούσες τόσο πολύ να ασχοληθώ μαζί σου..ήρθε η ώρα σου..

Αλλά επειδή αύριο βράδυ έχω να κάνω πιο σημαντικά πράγματα από αυτά τα ποταπά λέω να συμμετέχω με τρέλα στις 20.30 στην εκστρατεία ενάντια στην υπερθέρμανση του τωρινού μας πλανήτη. Μιας και όταν βρέχω στάζει οξύ και μολύνει το περιβάλλον λέω να κάνω κάτι καλό - ή μάλλον - κάτι καλύτερο..Μα, μην ανησυχείς, θα σε επισκεφτώ μια μέρα στο σπίτι να τα πούμε..όλοι μαζί..και η γυναίκα-πράμα και οι περίοικοι..ήρεμα και πολιτισμένα όπως σου αρμόζει..και να σε δω εκεί μάγκα μου..ήρθε η ώρα σου σου λέω..Εσύ μη σταματάς - συνέχισε να χτυπιέσαι και να προσπαθείς να πείσεις ότι δεν είσαι σκέτη μούχλα, δυσωδία - κοινώς Ομόνοια - αν και η πλατεία είναι μακράν πιο συμπαθητική από εσένα..

Και αφού τελείωσα με τις γκρίνιες θα ήθελα να δείξω το καλό μου πρόσωπο και να σας ενημερώσω ότι αύριο θα συμμετέχω ενεργά στην Ώρα της Γης. Είναι από τα πιο θετικά πράγματα που θα μου συμβούν αυτή την εβδομάδα και χαίρομαι πολύ που θα συνεισφέρω σε μία τόσο σημαντική κίνηση για τη Γη. Εύχομαι όλοι εσείς οι δραστήριοι και ενημερωμένοι bloggers να κάνετε το ίδιο..

Κατά τα άλλα, όλα καλά..ας πούμε τώρα για να είμαστε και θετικοί άνθρωποι με καλό κά(ρ)μα..Τα δύο μικρά κορίτσια μου συμβιώνουν αρμονικά, το τραύμα της Έρρικα επουλώνεται κι η ζωή τραβά την ανηφόρα..για άλλους ομαλά και άλλους εντελώς ανώμαλα..τώρα πώς γίνεται το ομαλό και το ανώμαλο να συγκατοικήσουν, να μοιραστούν, να ορίσουν και να διεκδικήσουν δεν έχω βρει ακόμα..και ούτε πρόκειται..

Όσο για τους νέους ανθρώπους που εισβάλλουν στη ζωή σου έχω να σου δώσω μία και μόνο συμβουλή: δείξε εμπιστοσύνη..Σε τόσους και τόσους έδειξες όλο αυτό τον καιρό και σε απογοήτευσαν..τί νόημα έχει ακόμα μία..ευκαιρία για απογοήτευση..

Τελικά τίποτα δεν έχει νόημα και όλα έχουν..Περαστικοί και προσωρινοί σ' αυτή τη ζωή πορευόμαστε διαλέγοντας λάθος δρόμους..με οδηγό τη σάρκα και κακό σύμβουλο το αίμα..

Καλό Σαββατοκύριακο ΘΑ έχουμε..με τον ένα ή τον άλλο τρόπο..

Έρρικα η 2η..

2009-03-24T11:49:00.003+02:00

Δεύτερη όχι λόγω ποιότητας αλλά λόγω προτεραιότητας..

Αυτή λοιπόν είναι η μικρή Έρρικα, 4,5 μηνών, ημίαιμο Ποιμενικό με τέλειο σαβουάρ βιβρ..Είναι πολύ υπάκουη, αυτόνομη, έξυπνη και δυστυχώς πληγωμένη..Τη βρήκαμε την Κυριακή στο πάρκο που κάνει τη βόλτα της η Πριγκήπισσά μας..

Ήταν χτυπημένη και πεινασμένη..την πήραμε σπίτι, την κάναμε μπανάκι και φροντίσαμε το τραύμα της..χθες την πήγαμε στο Γιατρούλη όπου έκανε καλύτερη δουλειά από εμάς και από σήμερα αρχίσαμε αντιβίωση..οπότε, σε καμιά βδομαδούλα θα είναι έτοιμη, εμβολιασμένη και τσιπαρισμένη.

Ψάχνουμε για την Έρρικα σπίτι με ανθρώπους που θεωρούν ότι τα ζώα έχουν τα ίδια δικαιώματα με εμάς αλλά τις μισές υποχρεώσεις και θα μας επιτρέπουν να την επισκεπτόμαστε..

Ως τότε τα κορίτσια θα κάνουν καλή παρέα και θα ονειρεύονται πλάι-πλάι..

Σας παρακαλώ..

2009-03-18T17:19:00.006+02:00

Εγώ δεν ήθελα αλλά η Roadartist το ανέφερε στο τελευταίο σχόλιο..

Γι' αυτό λοιπόν μέχρι να βρω κάτι ποιοτικό να γράψω..

Στο αφιερώνω..εξαιρετικά..το τραγουδάκι καλέ..

Τις Κυριακές της Αποκριάς..

2009-03-01T13:10:00.004+02:00

Τις Κυριακές της Αποκριάς τις περνάς όμορφα..ξεκούραστα..λέμε τώρα..Τις περνάς με φίλους και γνωστούς, με σχέσεις κι υποσχέσεις..σε παραλίες..τρώγοντας ψάρια και πίνοντας ούζα..χύνοντας φαρμάκι..ή όχι..

Τις Κυριακές της Αποκριάς φοράς το εργαλείο (για να κάνω και το σχετικό λινκ με το τραγούδι) και παίρνεις σβάρνα τα κωλόμπαρα..είναι κι αυτός ένας ποιοτικός τρόπος αντι-διασκέδασης..Γιατί όλα χρειάζονται στη ζωή..και η Αΐντα και ο Mahler της..χαχα..

Καλό υπόλοιπο τριημέρου σε όλους..

Εικόνα

Υ.Γ. Εγώ είμαι στη φωτό..μετά από πολλά solarium..γιατί μόνο αυτό μας χωρίζει από την επιτυχία κορίτσια..

Τις Κυριακές..

2009-02-22T23:11:00.004+02:00

Μετά από το "ξέφρενο" Cabaret Party της Παρασκευής και της "τρελής" δουλειάς του Σαββάτου έπρεπε να ξεκουραστούμε..

Έτσι η Κυριακή μας πέρασε κάπως έτσι..

Καλή Εβδομάδα ΘΑ έχουμε (κατά Mahler ευαγγέλιο)

και

Καλό Χειμώνα ΗΔΗ έχουμε..

Καλημέρες..

2009-02-18T10:45:00.007+02:00

Εικόνα

Θα ήμουν τουλάχιστον αγνώμων να μην έκανα ποστ σήμερα.. Και ξέρετε όλοι καλά πως είμαι τόσο ευγενικός, ανώτερος, μορφωμένος, σωστός άνθρωπος..Οπότε θα ήθελα να αναφερθώ στη χθεσινή βραδιά και να πω ότι επιτέλους το όνειρο έγινε πραγματικότητα και συνάντησα την υπέροχη Τελίτσα ΜΟΥ (πλέον)..Φυσικά ήταν και άλλοι αξιόλογοι άνθρωποι μαζί μας αλλά θα διατηρήσω την ανωνυμία τους για ευνόητους (;) λόγους..

Διαπίστωσα λοιπόν ότι υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που ταιριάζουμε..που μπορούμε να μοιραστούμε, να δώσουμε, να πάρουμε, να διεκδικήσουμε και να γυρίσουμε σπίτι μας με αίσθημα πληρότητας (σχετικής πάντα) και όχι κενού..Μπορεί πάλι να είναι σαν εκείνους που γνωρίζεις, ενθουσιάζεσαι κι έπειτα "τρως την πίκρα"..αλλά πάντα ξεκινάμε με τις καλύτερες προθέσεις..

Έτσι λοιπόν κι εγώ καλωσορίζω σήμερα τους νέους μου φίλους κι εύχομαι να παραμείνουν στη ζωή μου..

ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ Κ.Ε.Φ.Ι.

Έτσι είναι οι σχέσεις..

2009-01-27T00:39:00.003+02:00

Έτσι είναι οι σχέσεις..άδειες..κενές..σχέσεις - θέσεις..αντιθέσεις και κυρίως υποθέσεις. Υποθέσεις που μόνος σου κάνεις και μόνος σου απαντάς..Ερωτηματικά που μόνος σου συντηρείς και μόνος σου καταδιώκεις..Καραδοκείς..Εξοντώνεσαι κι εξοντώνεις..

Γιατί τελικά έτσι είναι οι σχέσεις..μια άδεια καρέκλα που περιμένει να κάτσεις..κι όταν τις αποσκευές σου τακτοποιήσεις και τον κώλο σου βολέψεις τότε έρχονται για σένα μόνο τα παλούκια..ειδική παραγγελία..στα μέτρα σου..κι όσο κι αν τρέξεις δε θα τ' αποφύγεις..θα τα φας..εκεί που πρέπει..έτσι όπως σου πρέπει..

Το παλούκι του καθενός μπορεί να έχει άλλο όνομα..μπορεί και το ίδιο..το σημαντικό είναι ότι βρίσκεται μέσα του..και ριζώνει..και γίνεται ένα με την καθημερινότητά του..ένα με την ρουτίνα του..

Έτσι..;

Είναι η ζωή..;

2009-01-21T22:45:00.003+02:00

Είναι η ζωή..

έρωτας

χτυποκάρδι

υγεία

δώρο

αναλώσιμο

ελεγχόμενη

ανεξέλεγκτη

δική μου

προνόμιο

φυλακή

άγγιγμα

χάδι

ματιά

κλωτσιά

αγάπη

αλληλεγγύη

φθόνος

πόνος

πόλεμος

ειρήνη

ουσία

συνουσία

μπέρδεμα

σωτηρία

υποκρισία

μαλακία

φυγή

αποφυγή

παραδοχή

άλλο

Αντέχεις..;

2009-01-18T23:33:00.006+02:00

Δε χρειάζεται να πας μακριά για να λείπεις. Μπορεί να μην είναι καν επιλογή σου. Μπορεί την κάθε ανάσα να ρωτάς κι απάντηση να μη παίρνεις. Τότε ή όλες σου τις ελπίδες στο Θεό εναποθέτεις ή στην Τύχη (γιατί κι αυτή Θεά είναι). Μιας και τα χέρια σου λερωμένα μοιάζουν. Από κάρβουνα που κουβάλησες γι άλλων ξυλόσομπες. Πεταμένα lego που συμμάζεψες και στην αποθήκη έκρυψες..

Καλημέρα κι όποιος αντέξει

Άλλη μια μέρα που μου χρωστάει

Άλλη μια μέρα που μου χρωστάει

Να σ' επιστρέψει

Ο Μάντης..

2009-01-11T22:22:00.003+02:00

Πήγαμε στο Μαντείο για έναν χρησμό και μας έδωσε πέντε..δάχτυλα..κατάφατσα..κατάσαρκα..

Πιες λίγο ακόμα..πιες..πιες μπας και ξεχάσεις..το Μάκη..το Σάκη..τον Τάκη..όλους..και μετά μόνος δίχως μνήμες να κοιμηθείς ήσυχος στο κρεβάτι με τα καρφιά..σα φακίρης..σα μαλάκας..Σε παίρνω και δε μου μιλάς..με κλείνεις γρήγορα..δε μπορείς λες..είσαι σε φάση..κι εγώ..δικαιολογίες..Πάρε το ρόλο σου..γίνε ο Προστάτης..γίνε ο Ήρωας..γίνε ο Αποδιοπομπαίος..γίνε ο Ερημίτης..γίνε ο Κλόουν..μα μείνε Εσύ..γιατί έτσι έχω αρχίσει μαζί σου και ΔΕ θα τελειώσω..

Γέλα..πες αστεία..πες σοβαρά..πες κάτι ή τίποτα..βάλε ταυ..βάλε σίγμα..βάλε τελεία..κοίτα το κενό και ονειρέψου πως έρχεται κι ας μην..μείνε στην ανάμνηση μιας παρατρίχα μαλακίας..μείνε μόνη σου κι Εσύ..κράτα στη μνήμη σου αριθμούς..6937..αναρωτήσου γιατί..πού..αν θα..απάντησε με τη σιωπή και κλείσε τον εαυτό σου στον κύκλο του ανικανοποίητου..αφιερώσου σε ότι δεν άξιζε και ξέχνα εμάς που σε θέλουμε κοντά μας γιατί είσαι το καλύτερο παιδί της πιάτσας..και για να είμαι πιο ακριβής..η καλύτερη psycho της πιάτσας..γιατί παντού υπάρχουν διακρίσεις..όπως και εκκρίσεις εξάλλου..

Σχετικά με Σένα..που το συναισθηματικό σου εκκρεμές σπασμένο είναι..κόλλα έχω..δυνατή..αυτή που θα σε δέσει κοντά στον εαυτό σου..και θα σε αναγκάσει να τον προσέχεις περισσότερο..να τον αγαπάς περισσότερο..να τον κάνεις να αντέχει..γιατί μάννα είσαι..και μ' ανοιχτό το στόμα οι πλανήτες περιμένουν να τραφούν..από σένα..με σένα..σ' έφαγα(ν) λάχανο..

Όσο για μένα..σας παρακαλώ δε θα θελα..

Ομαδικά..

2009-01-09T14:40:00.007+02:00

Ξεκίνησα χθες το Group Therapy. Καλά ήταν..διαπίστωσα για ακόμα μία φορά πόσο απαράδεκτη είμαι με τον εαυτό μου και με τους άλλους και τώρα λέω να το λύσω..όχι τώρα αμέσως..σε λίγα εκατοντάδες χρόνια..

Από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που άκουσα ήταν για τα υποσυνείδητα αντανακλαστικά και ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να τα κατανοήσουμε και τελικά να τα "βάλουμε σε μία σειρά"..Επίσης, έμαθα μέσα από πολύ εύστοχα παραδείγματα και ασκήσεις ότι το υποσυνείδητο δε ξεχωρίζει τη φαντασία από την πραγματικότητα..και σοκαρίστηκα! Κι αν δεν καταλαβαίνετε τί εννοώ βάλτε με το νου σας ότι μια μαϊμού είναι στον δεξί σας ώμο..δε τη βλέπετε..; Φυσικά και τη βλέπετε και ίσως να χαμογελάτε κιόλας..Αυτή λοιπόν φίλοι μου ήταν η απλή μα τόσο λαμπρή απόδειξη ότι το υποσυνείδητό μας είναι παλαβό..!

Το moto δε: "Αγάπη για τον εαυτό είναι η αποδοχή των ατελειών σου" μπορεί να μοιάζει κοινότυπο αλλά είναι τόσο ουσιαστικό..σκεφτείτε το λίγο..όλοι παλεύουμε καθημερινά με τον εαυτό μας..να αποδεχθούμε..να συναντήσουμε..να ξεχάσουμε και να θυμηθούμε..εμάς. Η αποδοχή φαντάζει ουτοπία (σε μένα τουλάχιστον) αλλά μάλλον είναι μία πραγματικότητα..Η θεωρία λοιπόν του Adler και της ανθρώπινης εσωτερικής ελαττωματικότητας μπορεί να αντιστραφεί και να καταλήξει σε κάτι εντελώς νέο και θετικό..

Προχωράω λοιπόν, χωρίς εκπτώσεις στις πτώσεις..όπως πολύ σοφά μες στο μεθύσι και το ντέρτι του ομολόγησε ο γλυκός άνθρωπος..

Όσοι από εσάς αισθάνονται χαμένοι στο διάστημα τους προσκαλώ να πάρουν θέση..

Απογειωνόμαστε..

Χωρίς εσένα..

2009-01-07T00:12:00.004+02:00

Χθες αργά στο μπαρ που θα μπορούσε να είναι "Το Ναυάγιο" βρέθηκα να τα πίνω με κανα-δυο-τρεις-τέσσερις τρελές κι αναρωτήθηκα πώς να είναι η ζωή χωρίς εσένα..Να είναι άδεια..ένα βαρετό σερφάρισμα στο ίντερνετ..λόγια ντεκαφεϊνέ..ένα μηδενικό χωρίς εσένα..

Σ' ένα κόσμο που φλέγεται και μια Γάζα που δε κλείνει πια πληγές επιλέγω εσένα και τη ζωή μαζί σου για να έχω δύναμη..για να αντέχω..για να είμαι εγώ..

Ένα μεγάλο κενό χωρίς εσένα που γεμίζει σα ποτήρι κρασί..ξέρεις αυτό με τα μηλαράκια και τα πορτοκαλάκια μέσα..κι ας είναι αίμα..

Συνώνυμα..

2009-01-04T19:24:00.008+02:00

Εικόνα

Κάποτε ήμουν συνώνυμο..τώρα πια παράγωγο..και μάλιστα δίχως παραγωγικότητα..

Κάποτε σου άφηνα σημειώματα στο κομοδίνο που έγραφαν "εγώ θέλω να κοιμάμαι αγκαλιά σου ως το πρωί.."..κάποτε με φίλαγες με πάθος..κάποτε κάναμε έρωτα και μ' έλεγες ψυχή μου..κάποτε..

Τώρα οι καιροί άλλαξαν και ξαφνικά έγινα όλα αυτά που δεν αντέχεις..όλα αυτά που δε θέλεις στη ζωή σου..τώρα είναι δύσκολα..τότε ήταν ονειρικά..πώς όμως άλλαξαν..εγώ ρίχνω το φταίξιμο σε σένα κι εσύ σε μένα..και μετά ο καθένας στον εαυτό του..κλεισμένοι σε πιθάρια στενά και βρώμικα..ψυχές που βρίσκουν γαλήνη στο βούρκο..μα πώς..άραγε..

Λένε ότι ο άνθρωπος είναι δυνατός..μπορεί να ανατρέψει καταστάσεις αν θέλει..θέλει όμως..;

Δεν ξέρω πώς θα αισθανθώ αν φύγεις..δε ξέρω αν θέλω..

Δεν ξέρω πώς θα αισθανθώ αν μ' ερωτευτείς ξανά..δε ξέρω αν θέλω..

Είσαι εσύ και δεν είσαι..ένας άλλος άνθρωπος..διαφορετικός από αυτόν που ερωτεύτηκα..ένα άλλο κορμί..διαφορετικό από αυτό που μέτρησα..πόσα κοχύλια..πόσες κοιλότητες..πόσες καμπές και πόσοι βράχοι..4 - 32 - 17 - 6..όχι δε μου αρέσουν οι ζυγοί..αριθμοί..καθόλου..μπορεί αυτό να φταίει..σίγουρα αυτό φταίει..

Στην πρώτη ανάρτηση του χρόνου, που λίγη σημασία έχει για μένα, γράφω πάλι μ΄απογοήτευση..γι' όλα αυτά που δεν κατάφερα..για το ναυάγιό μου..πόσο ανόητη είμαι..

Λέξεις που δεν ειπώθηκαν γιατί δεν ήταν ικανές να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων..άνθρωποι λίγοι ν' αναλογιστούν τις ευθύνες τους..εμείς..κι όταν το τέλος πλησιάζει αναρωτιούνται σαν ηλίθιες κουκουβάγιες..κουκουβάου..

Παρόλα αυτά..Καλή Χρονιά..

Εικόνα

Ήρωες..

2008-12-28T12:21:00.012+02:00

Απόγευμα Σαββάτου και τί καλύτερο από θέατρο και Μικρό Παλλάς.

Οι Ήρωες της Ελένης Γκασούκα είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα.

Νέοι ηθοποιοί, οι περισσότεροι ταλαντούχοι και με απίστευτα καλές φωνές σε ταξιδεύουν στον κόσμο της σάτιρας στο χώρο και στο χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρω τη Ρωσίδα πριγκίπισσα και τον γκέι Ηπειρώτη που ενσαρκώνει ο Θανάσης Αλευράς τον οποίο βρίσκω εξαιρετικά ταλαντούχο και πολλά υποσχόμενο νέο ηθοποιό. Χορός, τραγούδι, γέλιο, τρέλα, παιχνίδι, αλήθεια και έμπνευση εναλλάσσονται αρμονικά και σε ξεκουράζουν. Συμφωνώ απόλυτα με το χαρακτηρισμό: μια «συμμορία» προπονημένων performers που διάβασα στο goculture.

Άσε που (παραδόξως) τα καθίσματα είναι σούπερ αναπαυτικά και ο χώρος ιδιαίτερα ευχάριστος και χαλαρός..Μη με κοροϊδεύεις, δεν είναι λεπτομέρεια..όλα μετράνε πια..

Οι παραστάσεις τελειώνουν την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009 οπότε προτείνω να τρέξετε στο Θέατρο Μικρό Παλλάς CityLink, Αμερικής 2 & Στοά Σπυρομήλιου, τηλ.: 210 32 10 025 και να μην το αφήσετε για τελευταία στιγμή..

Ιδέα-κείμενα-σκηνοθεσία: Ελένη Γκασούκα
Ενορχήστρωση-μουσική επιμέλεια: Σάκης Βαργεμτζίδης
Σκηνικά: Σπύρος Κωτσόπουλος
Παίζουν και τραγουδούν: Θανάσης Αλευράς, Πάνος Μουζουράκης, Ανδρέας Κωνσταντινίδης, Κωνσταντίνος Κωτσαδάμ, Βίκυ Καρατζόγλου, Χριστίνα Μητροπούλου, Ζωή Ξανθοπούλου
Μουσικοί: Σάκης Βαργεμτζίδης, Γιώργος Γκάγκας, Σπύρος Καραμήτσος, Μάριος Μούρμουρας, Θοδωρής Πιστόλας

Ρίξτε μια ματιά κι εδώ, στην πάντα ενημερωμένη Roadartist..

Καλή διασκέδαση..

..και πολλά φιλιά και Χρόνια Πολλά και όλα καλά..

(Πω πω σαν οδηγός πόλης γράφω..μα τί έπαθα Χριστουγεννιάτικα..)

Είσαι στη λίστα..;

2008-12-24T19:44:00.008+02:00

Αναρωτιέσαι αν είσαι στη λίστα..

Αναρωτιέσαι αν έφτιαξες τη δική σου..

Αναρωτιέσαι αν σου χρειάζεται όλο αυτό το "χαρούμενο" κλίμα..

Αν και είναι η μόνη εποχή που όταν ακούς "καμπάνες" δεν είναι απαραίτητα αρνητικό προμήνυμα..

Ε ναι λοιπόν όλοι είμαστε στη λίστα..

Ο καθένας στη δική του..

Χ Ρ Ο Ν Ι Α***Π Ο Λ Λ Α***Σ Ε***Ο Λ Ο Υ Σ

Χ Ρ Ο Ν Ι Α***Ε Υ Τ Υ Χ Ι Σ Μ Ε Ν Α

Χ Ρ Ο Ν Ι Α***Ε Ι Λ Ι Κ Ρ Ι Ν Α

Bang-Bang..

2008-12-10T21:25:00.004+02:00

Εικόνα

Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει και εξασκείται από το λαό. Η ετυμολογία της λέξεως βρίσκεται στα συνθετικά «δήμος» (το σύνολο ή η συνέλευση των ανθρώπων που έχουν πολιτικά δικαιώματα) και «κράτος» (δύναμη, εξουσία, κυριαρχία).

Η λέξη «κράτος» είναι μία απροσδόκητα σκληρή λέξη. Στις λέξεις «μοναρχία» και «ολιγαρχία» το δεύτερο συνθετικό «άρχω» σημαίνει «κυβερνώ, οδηγώ, κυριαρχώ». Ο όρος δημοκρατία, πάντως, ουσιαστικά δηλώνει «το πολίτευμα εκείνο στο οποίο η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της συνέλευσης των εχόντων πολιτικών δικαιώματα».

Μάλλον το παραπάνω δε θυμίζει τίποτα πια..τίποτα απολύτως..

R.I.P.

2008-12-08T23:56:00.003+02:00

Χριστούγεννα σου λέει μετά..το πνεύμα και πράσινα άλογα..το ΑΙΜΑ θα πω εγώ και θα σιωπάσω..δεν έχω λόγο..έχω μόνο απέχθεια..προς τους πάντες..δεν υπάρχει χώρα..δεν υπάρχουν νόμοι..δεν υπάρχει ελπίδα..

Δε θέλω να βλέπω..δε θέλω ν' ακούω..δε θέλω να ξέρω..δε θέλω να είμαι Ελληνίδα..όχι πια..σκληρό μα αληθινό..

Ο Αλέξης..ο γιος όλων μας..γιατί..; Αν έχεις απάντηση να μου τη δώσεις..αν πάλι δεν έχεις..να βρεις..

Δίχως λογική..δίχως ειρμό..

Καλό Ταξίδι & (αν ακούς τόσες φωνές που σου μιλούν απόψε) Συγγνώμη..

Εικόνα: www.tovima.gr

Συνέχεια στην ποιότητα..

2008-12-03T16:06:00.010+02:00

Μπορεί να έχω τρομερή διάθεση..

Μπορεί στο σπίτι μας ν' ακούγεται δυνατά Ρέμος..

Μπορεί να χαίρομαι με ή χωρίς λόγο..

Μπορεί να σε σκέφτομαι ασταμάτητα..

Μπορεί να κάνω αναρτήσεις δίχως λόγο, αιτία και περιεχόμενο..

..αλλά ποιος νοιάζεται μάτια μου..

Σ Α Σ

Φ Ι Λ Ω

& το σπουδαιότερο..

Σ Α Σ

Α Γ Α Π Ω

Εικόνα: www.xcopy.gr

Άντζυ, ποιότητα & προίκα..

2008-12-02T19:14:00.004+02:00

Καλά, μέχρι να φτάσουν τα Χριστούγεννα θα έχω βαρεθεί τα τραγούδια που ακούω απ' το πρωί και θα περιμένω με ανυπομονησία το Πάσχα..!

Μόλις επέστρεψα απ΄τη δουλειά και είμαι μες στη χαρά (την καλή..μη μπερδεύεσαι με την πουτάνα).. σε λίγο θα αποφεύγουμε ν' αρθρώσουμε τη λέξη μη τυχόν και τη συνδέσει κανείς με την Ακατανόμαστη..! Εκεί καταντήσαμε..

Η ημέρα του AIDS πέρασε όπως περνάνε πάντα οι μέρες, είτε αντιπροσωπεύουν κάτι είτε όχι..Με ενοχλούν οι μέρες - επέτειοι..τις σιχαίνομαι..Μακάρι να είχαμε το μυαλό να θυμόμαστε τα σημαντικά γεγονότα κάθε μέρα..ανεξαρτήτως ημερομηνίας ή καθιέρωσης..και να κάνουμε κάτι γι' αυτά..

Δεν έχω κάτι ουσιαστικό να πω..απλά ήθελα μια επαφή..μαζί σας..

Και για να μη νομίζουν μερικοί - μερικοί ότι είμαι άσχετη από όπερα..η συλλογή από το Βήμα φιγουράρει στη βιβλιοθήκη μου..χα..10 € η κάθε κασετίνα..έχω προίκα σου λέω..

Καλά, όχι και all - all..

2008-11-30T23:50:00.005+02:00

All I want for Christmas is you..λέει το τραγούδι κι εγώ λέω ευτυχώς που τελείωσα με το στόλισμα και τη φασίνα που ακολούθησε..ουφ..ή καλύτερα φου που λέει και το Πευκοβελονάκι μου..Και βέβαια δε στόλισα μόνο μία κάλτσα, δύο μπάλες κι ένα σπιτάκι..έλα τώρα..είμαι πολύ πιο κακομαθημένη απ΄αυτό..

Στόλισα ολόκληρο Χριστουγεννιάτικο δέντρο κι έκανα Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση και στόλισα φωτάκια στο μπαλκόνι..όλα αυτά μαζί σε λίγες μόνο ώρες..είναι να έχεις μάθει να είσαι αποδοτικός στην εργασία σου..είσαι και στο σπίτι σου..τυχεροί εργοδότες..

Δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να παρατηρήσω πέραν του ότι χθες είδαμε την Πλεκτάνη κι εγώ προσωπικά το μετάνιωσα κι ας παρασύρθηκα απ' το φίλο Σκοτ..Ρίντλεϊ Σκοτ..Ας είναι..και οι Βασιλιάδες κάνουν λάθη καμιά φορά..Βασικά, είναι που ήθελα να δω το Κύμα αλλά το μωρό δεν ανέχεται τα Γερμανικά..εγώ πάλι..όπου Ναζί η Βασίλω πρώτη..είμαι μαζόχα..γνωστόν..Επίσης, αγόρασα νέα CD..του Ρέμου, του Χατζηγιάννη, της Μποφίλιου, του Τερζή και τη Λιλιπούπολη (με την οποία μεγάλωσα και γι' αυτό διατηρώ υψηλό επίπεδο)..

Έλα χοντρό μπιζέλη..χόρεψε λίγο τσιφτετέλι..

Χρόνια Πολλά στον Αντρίκο και την Ανδριάννα και γενικώς Καλή Νύχτα και Καλή Εβδομάδα ΘΑ έχουμε (α ρε Οπεράκια έχεις κάνει σχολή)..

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ..

Χωρίς..

2008-11-24T00:07:00.006+02:00

Κάποιοι χωρίς ζάχαρη..κάποιοι χωρίς γάλα..κι εγώ χωρίς εσένα..

Να βγαίνω τα βράδια του Σαββάτου και να μην είσαι μαζί μου..γιατί πήραμε όλες τις λάθος αποφάσεις..κάναμε όλες τις λάθος κινήσεις..κι εσύ τα Σαββατόβραδα είσαι εκεί..

Να βγαίνω τα βράδια του Σαββάτου και να μην είσαι μαζί μου..αλλά να είσαι μέσα μου..να σε κυοφορώ..περιέργως από τότε..που τη φλόγα στα μάτια σου είδα..να καίει για μένα..

Το τραγούδι παίζει για σένα..για σένα που λείπεις απ΄το κρεβάτι μας..για σένα που λείπεις απ΄τη ζωή μας..κι ας είσαι εδώ..

Σε σένα που είσαι μοναδική στο κόσμο
Ο μοναδικός λόγος για να φτάσω μέχρι το τέλος

Σε σένα που είσαι
Απλά είσαι

Σε σένα που είσαι

Ο μεγάλος μου έρωτας
Κι ο έρωτάς μου ο μεγάλος

Σε σένα που πήρες τη ζωή μου
Κι έκανες πολλά περισσότερα

Σε σένα που έδωσες ουσία στο χρόνο
Χωρίς να τον μετρήσεις

Σε σένα που είσαι
Ό,τι καλύτερα μου έχει συμβεί

Σε σένα που αλλάζεις
Αλλά παραμένεις πάντα ίδια

Σε σένα που είσαι
Απλά είσαι

Ουσία των ημερών μου
Ουσία των ονείρων μου

Σε σένα που ποτέ δε σου αρέσεις
Και είσαι πάντα υπέροχη

Σε σένα που είσαι ο ορίζοντας
Που με υποδέχεται πάντα όταν απομακρύνομαι

Σε σένα που είσαι

Ο μοναδικός έρωτας που θα ήθελα να έχω
Ακόμα κι αν δε σε είχα

Εικόνα: http://www.photobucket.com/

Οι Λύκοι της Στεριάς και της Θάλασσας..

2008-11-22T11:06:00.009+02:00

Το Σωτήριο (;) Έτος 2008 οι Σομαλοί πειρατές έχουν καταλάβει το σαουδαραβικό σούπερ τάνκερ Sirius Star [..] και ζητούν από την πλοιοκτήτρια εταιρεία 25 εκατομμύρια δολάρια σε δέκα μερούλες ως λύτρα. Πολύ καλό μου ακούγεται..κι εγώ επιμένω να είμαι ένας λογιστάκος της σειράς αντί να πάρω τ' άρματα και να πάω κατά Σομαλία μεριά..Αυτά για τους Λύκους της Θάλασσας..

Τώρα γι' αυτούς της Στεριάς τους έχω αφήσει λίγο (εώς πολύ) πίσω τον τελευταίο καιρό και παρακολουθώ από μακριά την κατάντια τους..Θα μου πεις βέβαια ότι όπως λέει και η παροιμία, με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, έτσι και τα πρόβατα την πατάνε μαζί με το Λύκο..εγώ όμως ευελπιστώ ότι εμείς, τα πρόβατα, θα σηκώσουμε κεφάλι και θα διεκδικήσουμε την ελευθερία μας..κάπου..κάπως..κάποτε..

Τελικά μ' αυτή την Κρίση κατάλαβε κανείς τίποτα..νιώθει κανείς κάτι διαφορετικό..; Εγώ πάντως τα ίδια χάλια βλέπω στις τιμές και στη δουλειά των εταιριών και των καταστημάτων..απλά τώρα το ονομάσαμε κρίση..πριν ήταν Πραγματικότητα και μας έπεφτε βαριά ως λέξη..ενώ Κρίση..δικαιολογείται αυτόματα..

Παρόλα αυτά εγώ σήμερα θα πάω Μέγαρο με (ή χωρίς) τον Παίδαρο κι έπειτα στο αγαπημένο Brachera για φαγητό..λόγω κρίσης επιλέγω αυτά τα μέρη..αλλιώς θα ήμουν σε σαλέ..και όχι στην Ελλάδα..Το ενδιαφέρον των ημερών (μου) είναι η παράσταση που θα παρακολουθήσω τη Δευτέρα στο Θύρα Τέχνης..ανυπομονώ..ρε συ Πευκοβελονάκι..δεν έρχεσαι..;

Πάντως από λινκ δεν έχεις παράπονο σήμερα..

Θα ήθελα να στείλω την αγάπη μου στο μωρό μου που κοιμάται δίπλα μου και σ' αυτό που κοιμάται παραδίπλα μου και, όχι, δε θα το βγάλω φωτογραφία..θα πάω κατευθείαν να το φάω..

Καλή μας Όρεξη αδέρφια..

Η απάντηση, φίλε μου..

2008-11-18T10:38:00.003+02:00

How many roads must a man walk down
Before you call him a man?
Yes, n how many seas must a white dove sail
Before she sleeps in the sand?
Yes, n how many times must the cannon balls fly
Before they re forever banned?
The answer, my friend, is blowin in the wind,
The answer is blowin in the wind.

How many times must a man look up
Before he can see the sky?
Yes, n how many ears must one man have
Before he can hear people cry?
Yes, n how many deaths will it take till he knows
That too many people have died?
The answer, my friend, is blowin in the wind,
The answer is blowin in the wind.

How many years can a mountain exist
Before its washed to the sea?
Yes, n how many years can some people exist
Before theyre allowed to be free?
Yes, n how many times can a man turn his head,
Pretending he just doesnt see?
The answer, my friend, is blowin in the wind,
The answer is blowin in the wind.

Η απάντηση, φίλοι μου,
είμαστε εμείς..

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που δεν τρώγεται..

2008-11-13T20:51:00.000+02:00

Δεν τρώγεται με τίποτα σου λέω..Ακίνητος μένεις από πάνω του και το κοιτάς..κι αηδιάζεις..με το σερβιτόρο και το μάγειρα..και το μαγαζί..και δεν ξαναπατάς..

Οι ρυθμοί της καθημερινότητας εξαντλητικοί..ο χρόνος ελάχιστος και η ποιοτική "μοιρασιά" του αδύνατη..Απ' την άλλη είναι και το νήμα της ζωής..αυτό το νήμα που κόπηκε σήμερα το πρωί για τη Χριστίνα..εκεί που κοιμόταν..εκεί που τα παιδιά πήγαν να την ξυπνήσουν αλλά δεν έπαιρναν καμία απάντηση..κανένα νεύμα..εκεί που η τελευταία πνοή της 27χρονης Χριστίνας ήταν κάπου ανάμεσα στο όνειρο..και εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί..Πραγματικά, δεν είναι το θέμα αυτός που φεύγει αλλά αυτός που μένει..πίσω..δυστυχώς..και όλα θα πηγαίνουν πίσω για πολύ καιρό..

Κι εμείς οι ανόητοι ασχολούμαστε με γελοιότητες ενώ θα έπρεπε να αναθρέφουμε σωστά τα παιδιά μας, να μην απιστούμε, να μη λέμε ψέμματα και να μη ζούμε μια αλλοπρόσαλλη ζωή που μόνο προβλήματα μπορεί να μας φέρει..Και εδώ είμαι πολύ χαλαρή γιατί στην πραγματικότητα θα ήθελα να δώσω ονόματα και διευθύνσεις για τις τομάτες, τ΄αβγά και τα γιαούρτια που θα έπρεπε να πετάξουμε..και να ελευθερώσω όλα τα πουλιά του Χίτσκοκ να έρθουν να σου βγάλουν τα μάτια..Τί να σου κάνουν τα πτυχία αν δεν άλλαξες καθόλου..ή μάλλον άλλαξες..αλλά προς το χειρότερο..και μπορείς να βρίζεις όσο θες τους αδύναμους..έλα να τα βάλεις με τους δυνατούς αν έχεις κότσια..που δεν έχεις αλλά λέμε..

Η κηδεία είναι αύριο και θα πάω..όχι για να συμπαρασταθώ..όχι γιατί πραγματικά θα μου λείψει η Χριστίνα..γιατί θέλω να εξοικειώνομαι με το θάνατο..κυρίως τον δικό μου..

Περί τιμής..

2008-11-11T14:37:00.003+02:00

Και βέβαια κάνω την τιμή, και το τραπέζι και ό,τι άλλο θέλει στη φίλη Naya, αγαπημένη του Γιατρούλη,..και παίζω σε ακόμα ένα μπλογκοπαίχνιδο το οποίο θα με σώσει τώρα που δε θέλω να πω αυτά που σκέφτομαι..

1) Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;

Βασικά κανένα μυστικό δε θα ήθελα πλέον να ξέρω γιατί κι αυτά που ήξερα ή δεν ήταν μυστικά ή ήταν ψέμματα ή με έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση..Οπότε καλύτερα ν' αγνοώ..

2) Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά;

Η ερώτηση δεν είναι ξεκάθαρη γιατί δεν συγκεκριμενοποιεί αν πρόκειται για φιλική, ερωτική ή συγγενική αγάπη..κι επειδή δεν παίζει ν' αρχίσω να μετράω θα πω..σύμφωνα με τις ερωτικές μου σχέσεις (αντίθετου φύλου τις οποίες αγάπησα πραγματικά)..2..

3) Αν αναγκαζόσουν ν' αλλάξεις τ' όνομά σου, τί όνομα θα διάλεγες;

Θωμαΐς

4) Τί θα χάραζες στην ταφόπετρά σου;

Τα συνηθισμένα

5) Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις ότι σου ταιριάζει απόλυτα!

Όχι παραμύθι..θρίλερ θα διάλεγα..κάτι από Παγοκόφτη μεριά..

6) Διάλεξε καινούριους γονείς

Έλα τώρα αηδίες..

7) Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου!
Δε θα τα γράψω για να μη διατρέξω τον κίνδυνο να είναι τα τελευταία..

8) Αν ήσουν συγγραφέας ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος;
Μωρή πουτάνα (για να μη ξεχνιόμαστε)..

9) Αν ήσουν αυτοκίνητο, τί μάρκα θα ήσουν;

Πολυτελές..ίσως Bentley..

10) Αν ήσουν άγριο ζώο τί θα ήσουν;

Κνου

11) Για τί πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;

Που δεν έφυγα στο εξωτερικό όταν είχα την ευκαιρία

12) Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται

Το χαμόγελό μου..

13) Θα θυσίαζες τη ζωη σου για κάποιον;
Φυσικά..

Αυτά καλά μου μπλογκεράκια..θα τα πούμε σε λίγες μέρες με ζουμερά..νέα..

Α Μπα-λέτο..

2008-11-08T14:32:00.002+02:00

Ρωμαίος και Ιουλιέτα στα πικάπ, Μπολσόι - Λίμνη των Κύκνων στο βίντεο και Ευγένιος Ονιέγκιν στη Λυρική..με λίγα λόγια αχταρμάς..

Όπως και η προσπάθεια των ελλήνων χορευτών για συγχρονισμό..

Ο Ευγένιος Ονιέγκιν είναι μυθιστόρημα του Αλεξάντρ Πούσκιν. Εξιστορεί τον έρωτα της νεαρής επαρχιωτοπούλας Τατιάνας για τον έμπειρο κοσμοπολίτη Ευγένιο Ονιέγκιν, που αναζητά να ξεφύγει από τη ματαιότητα της ζωής του. Όταν χρόνια αργότερα εκείνος τη διεκδικεί, η παντρεμένη πλέον Τατιάνα με τον μεγαλύτερό της πρίγκιπα Γκρέμιν, τον απορρίπτει. Κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως ιστορία.

Ως μπαλέτο δεν είχε πάλι να πει πολλά εκτός από ορισμένες σκηνές στο δεύτερος μέρος..Αν και τη χορογραφία υπογράφει ο Ιρέκ Μουχαμέντοφ, Διευθυντής του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η μουσική που βασίζεται σε συνθέσεις του Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι επεξεργασμένες και ενορχηστρωμένες από τον Ανδρέα Τσελίκα είναι όλα τα λεφτά..Όλα όμως..και τα 48 €..Το πολύ θετικό της όλης υπόθεσης είναι ότι και ο μαέστρος και οι μουσικοί αλλά και οι χορευτές είναι νέοι άνθρωποι πολλά υποσχόμενοι..

Το συμπέρασμα τελικά είναι ότι το ελληνικό μπαλέτο έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του αν και η προσπάθεια είναι πάντα αξιέπαινη ιδιαίτερα από νέα άτομα..

ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ - ΘΕΑΤΡΟ ΟΛΥΜΠΙΑ

Ακαδημίας 59-61 , Κέντρο, 2103612461

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους και καλή ξεκούραση..

Μελίνα says hello

Εφτά τραγούδια θα σου πω..

2008-11-06T00:26:00.008+02:00

Παίζω κι εγώ στο παιχνίδι με τις 7 αλήθειες αμπάουτ γιορσέλφ (μ' αρέσει που βάζω και τόνους μπας και το διαβάσεις λάθος) έπειτα από προτροπή της Vampirella ..

Αλήθεια Νο.1: Όταν βάλω κάτι στο μυαλό μου (και όχι μόνο) το πετυχαίνω..αν δε το πετύχω φτάνω όσο πιο κοντά μπορώ σ' αυτό που θα μπορούσα να ονομάσω επίτευξη και κάνω βαφτίσια..

Αλήθεια Νο.2: Όσους μαλάκες κι αν συναντάω καθημερινά δε θα πάψω να πιστεύω ότι η φιλία ιζ άουτ δέαρ..

Αλήθεια Νο. 3: Είμαι σκληρή και απαράδεκτη με τους ανθρώπους, μιλάω ανοιχτά..πολύ ανοιχτά..και δεν το μετανιώνω..

Αλήθεια Νο.4: Δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ τα λάθη μου και να ζητήσω συγγνώμη..

Αλήθεια Νο.5: Θεωρώ τον εαυτό μου ανώτερο από πολλούς γύρω μου και το δείχνω..

Αλήθεια Νο.6: Μερικές φορές με πιάνει πανικός σκεφτόμενη την ώρα που θα πεθάνω..

Αλήθεια Νο.7: Δε θέλω να πεθάνω..αλλά θα έδινα τη ζωή μου για έναν άνθρωπο (εντάξει, όχι οποιονδήποτε - έναν συγκεκριμένο)

Αλήθεια Νο.8: Και γαυγίζω και δαγκώνω αλλά όσο πιο πολύ γαυγίσω τόσο λιγότερο θα δαγκώσω..σκέψου το..

Αλήθεια Νο.9: Παραδέχομαι ότι όταν στρώνεις εσύ το κρεβάτι (μωρό μου) είναι ΠΑΝΤΑ πιο ζεστό..

Αλήθεια Νο.10: Από τότε που πήραμε τη Μελίνα αισθάνομαι ότι έχουμε ένα μωρό στο σπίτι και πολλές φορές της φέρομαι λες και είναι άνθρωπος..α, εγώ ρατσίστρια δεν είμαι..

Η Μελίνα, στη αγκαλιά του GSH, να κλείνει το μάτι περιπαικτικά στους παρευρισκόμενους

Το εφτά είναι μονός αριθμός κι εγώ λατρεύω τους ζυγούς και διψήφιους..Δε θεωρώ ότι μαθαίνουμε κάτι παραπάνω ο ένας για τον άλλο με αυτό τον τρόπο αλλά δε χάνω και τίποτα να σου πω δυο λογάκια παραπάνω. Ίσως πάντως να ήταν πιο ενδιαφέρον να γράφαμε 7 ψέματα για τον εαυτό μας..7 ψέματα που έχουμε πει ή 7 ψέματα που μας έχουν πει..χμ..καλή η ιδέα μου..θα κάνω την αρχή λοιπόν:

7 ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ (και που ήταν αλήθειες..;)

1. "Με το φιδίσιο κορμί σου όλοι θέλουν να σε ρίξουν στο κρεβάτι"
Ετυμηγορία: Αυτή η ατάκα ελέχθει από την κολλητή καμιά 10αριά χρονάκια πριν. Τότε είχα φιδίσιο κορμί και άλλαζα τους άντρες σαν τα πουκάμισα. Άρα, όσο κι αν το βρήκα υπερβολικό ήταν αλήθεια..!

2. "Για μια μπύρα είχα πάει με τον ψηλό"
Ετυμηγορία: Ο ψηλός ήταν με την κοπέλα του κι εγώ μαζί τους σινεμά..! Όντως ψέμα λοιπόν..Ο πρώην ήθελε να το παίξει γαμιάς. Και μετά με κυνήγαγε και δεν μπορούσε να καταλάβει πως τον άφησα για μια γυναίκα. Η γυναίκα ρε μεγάλε δε θα πήγαινε ΠΟΤΕ για μια μπύρα με τον ψηλό..άει στα τσακίδια..

3. "Σου ορκίζομαι ότι αν μου πεις θα το κρατήσω μέσα μου"
Ετυμηγορία: Το κράτησε μέσα της αλλά όχι πολύ μέσα της. Προεξοχή είναι αυτή..τί να σου κάνει..φταίει..; ΔΕ φταίει..

4. "Δεν έχω ξανακάνει έρωτα έτσι - είσαι καταπληκτική"
Ετυμηγορία: Η ίδια ακριβώς ατάκα χρησιμοποιήθηκε και το επόμενο βράδυ σε άλλη παρτενέρ..! Καλόοοοοο..

5. "Σ' αγαπώ"
Ετυμηγορία:

Είπες τίποτα..;

Και τα επόμενα δύο ψέματα θα ειπωθούν..

όταν αποδειχθεί η ενοχή τους..

Καλώ όλους τους φίλους μου στο Blogroll να παίξουν στο δεύτερο παιχνιδάκι και εύχομαι να έφτιαξα λίγο το κέφι στο μικρό μου ξαδερφάκι..

Σας φιλώ..

Καλό ξημέρωμα..

Η Αναγέννηση μέσα σου..

2008-11-02T20:18:00.015+02:00

Τελικά οι Κυριακές δεν είναι οι καταλληλότερες μέρες γι αγκαλιές στο κρεβάτι..αυτά τα κάνεις τις καθημερινές που παίρνεις άδεια απ' τη σημαία..Εξάλλου η Αναγέννηση μπορεί να κρύβεται στο κέντρο της πόλης..

Τις Κυριακές γυρνάς τα Μουσεία και συναντάς - αν είσαι τυχερός - τον Tiziano..κι όταν τον συναντήσεις αισθάνεσαι ότι μόλις πέρασε η καταιγίδα και αρχίζει να ξεπροβάλλει το ουράνιο τόξο. Με υπέρμετρο ενθουσιασμό, τεράστιες φιγούρες, έντονα χρώματα και συναισθήματα νιώθεις την ανάσα του δίπλα σου..τόσο ζωντανός..τόσο ιδιαίτερος..τόσο μοναδικός..

Στην περίπλοκη ιστορία της ανθρωπότητας, το διάστημα ανάμεσα στον 15ο και 16ο αιώνα αποτελεί μία από τις πιο γοητευτικές περιόδους για την ιστορία της Ευρωπαϊκής Τέχνης. O Τιτσιάνο Βετσέλιο (1485 - 1576), που συνήθως αναφέρεται με το μικρό του όνομα, είναι ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους της Αναγέννησης και της Παγκόσμιας Τέχνης. Γεννήθηκε από οικογένεια ευγενών, διακρίθηκε εξίσου σ' ένα ευρύ φάσμα θεμάτων και αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς ζωγράφους. Στο εργαστήριό του μαθήτευσε πιθανότατα και ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος.

Ανάμεσα στους σημαντικότερους θρησκευτικούς πίνακες που φιλοτέχνησε ανήκει η Ανάληψη της Παρθένου (1516-8), έργο που ολοκλήρωσε για την Αγία Τράπεζα της εκκλησίας Sta. Maria Gloriosa dei Frari στη Βενετία. Το εντυπωσιακό μέγεθος του έργου, που έφθανε περίπου τα επτά μέτρα σε ύψος, αλλά και ο δυναμισμός της σύνθεσης προκάλεσαν τον έντονο θαυμασμό των θεατών.

Ανάληψη της Παρθένου, π. 1516-8, λάδι σε ξύλο, 690 x 360 εκ.

Η φήμη του Τιτσιάνο εξαπλώθηκε πολύ σύντομα και έτσι ανέλαβε να φιλοτεχνήσει μια σειρά μυθολογικών έργων - εμπνευσμένος από την ελληνική μυθολογία - που θα τοποθετούνταν στις νέες αίθουσες του κάστρου τού Δούκα της Φεράρα, Αλφόνσο Α'. Ένα από τα σημαντικότερα έργα του για τον παραπάνω σκοπό ήταν το Βάκχος και Αριάδνη (Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο).

Στις αρχές του 1530 ξεκίνησε το έργο του για τη βασιλική αυλή του Ουρμπίνο, προσφέροντας τις υπηρεσίες του στο δούκα Φραντσέσκο Μαρία Α', φιλοτεχνώντας κυρίως προσωπογραφίες. Αξιοσημείωτη σύνθεση αυτής της περιόδου είναι η Αφροδίτη του Ουρμπίνο (Ουφίτσι, Φλωρεντία) όπου απέδωσε την Αφροδίτη περισσότερο ως μία κοινή γυναίκα και λιγότερο ως θεά της μυθολογίας.

Αφροδίτη του Ουρμπίνο, π. 1538, λάδι σε μουσαμά, 119 × 165 εκ.

Από τον Tiziano στον Pietro da Cortona: το Ιερό - ο Μύθος -η Ποίηση

25 Σεπτεμβρίου - 20 Δεκεμβρίου 2008

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Μέγαρο Σταθάτου, Βασ. Σοφίας & Ηροδότου 1

Δευτέρα, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο: 10.00 - 17.00

Κυριακή: 11.00 - 17.00

7 € γενική είσοδος

Καλή εβδομάδα σε όλους..

Αφιερωμένο..

2008-10-30T21:57:00.021+02:00

Γιατί όταν αφιερώνεις οφείλεις να το κάνεις από καρδιάς..αν έχεις..

Κάποτε μου έγραψες ότι δεν έχεις πάει πουθενά αν δεν έχεις ταξιδέψει..και ζωγράφισες ένα βουνό, μια πεδιάδα κι ένα ποτάμι να τα διασχίζει..Ζωγράφισες γλάρους και ένα καραβάκι..μικρό μα..ήταν αυτό της ψυχής σου..Δε λέω, έβαλε νερά, χρειάστηκε επισκευή, κόντεψε να μας αφήσει στην Ιθάκη..αλλά..τελικά άντεξε..και είναι η φύση της αντοχής του που το κάνει πολύτιμο..όχι σαν είδος..σαν αξία..

Αφιερωμένο..

Στον άνθρωπο που υπήρξε πηγή έμπνευσής..

Που έγινε η αιτία να είμαι εγώ..

Και παραμένει η αφορμή για να υπάρχω..

Η προξενήτρα..

2008-10-27T23:03:00.007+02:00

Η προξενήτρα σας απόψε είχε κέφια και έμπνευση και είπε να κάνει κάτι γι' αυτό..έτσι λοιπόν αφιερώνει το τραγούδι που ακούγεται σε δύο ψυχές που καράφλιασαν με το χιούμορ της..ο ένας δια λόγου και ο άλλος δια msn..

Κανονικά θα έπρεπε να είχα κάνει το research μου για την οικολογική καταστροφή, να είχα ανεβάσει ανάρτηση, να είχα ενημερωθεί για τα περιβαλλοντικά προγράμματα που "τρέχουν" αυτό τον καιρό και να είχα οργανώσει και κανονίσει κάποια δράση. Σας ενημερώνω και από εδώ ότι με αφορμή την ανάρτηση του ευγενικού παιδιού Brainwaves σκέφτηκα και ταυτόχρονα αποφάσισα να οργανώσω μία περιβαλλοντική δράση για εμάς τους μπλόγκερς που λέμε ότι νοιαζόμαστε, που λέμε ότι κάνουμε αναρτήσεις με περιεχόμενο και που θεωρούμε ότι είμαστε ώριμα, σκεπτόμενα άτομα..Πολύ σύντομα θα είμαι έτοιμη να σας παρασύρω στον τρελό χορό της Οικολογίας..

Επίσης, ένα άλλο project που είναι στον αέρα του Freedom Island και σιγά σιγά προσγειώνεται είναι η ανάγκη για μία ταυτόχρονη ανάρτηση πολλών μπλόγκερς..το θέμα δε θα είναι καθόλου οικολογικό, καθόλου ώριμο και κάθε άλλο παρά σκεπτόμενο..Αλλά και γι' αυτό θα σας ενημερώσω προσεχώς..(δε χρειάζεται να ξεφτιλιστώ προκαταβολικά δε νομίζεις..;)

Κατά τα άλλα η ζωή μου κυλά (απλά και μόνο), είναι γεμάτη αγάπη για τα μωρά μου, τους οικείους μου και ακατάσχετο μίσος για τους υποκριτές (ναι..ναι..για σένα μωρή πουτάνα μιλάω πάλι..ξεκωλιάρα)..ουπς..μου ξέφυγε..Ανυπομονώ να γυρίσει το μωρό μου απ' τη δουλειά και να το πάρω την πιο ζεστή αγκαλιά του κόσμου..και αύριο να ξυπνήσουμε μαζί να ολοκληρώσουμε κάποιες κουβέντες και όχι μόνο..γιατί όπως λέει και ο Tomboy..έ, sorry..Toymaker : το σεξ είναι ιερό αγάπη μου..

Δεν έχω λόγια φιλοσοφημένα, ούτε πόνο, ούτε χαρά, ούτε απογοήτευση..δεν έχω τίποτα να με εμπνέει πέρα από το ότι την έβγαλα και σήμερα, κέρδισα άλλη μια μέρα ζωής χωρίς να το προσπαθήσω..λίγο είναι..;

Καληνύχτες τρελές και παλαβές σε όλους εσάς εκεί μέσα..

zzzzzZZZZZZzzzzzz

Υ.Γ. Ρε συ Τελίτσα, τί θα γίνει με την περίπτωσή μας..;

Δες καθαρά..

2008-10-18T17:23:00.007+03:00

Για να δεις καθαρά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να σκεφτείς καθαρά..Πράγμα κομματάκι δύσκολο τη σήμερον ημέρα και ειδικά όταν έχεις τόσο χαμηλό IQ. Αλλά τί με νοιάζει εμένα..εγώ είμαι διανοούμενη..Με αυτή τη διανόηση λοιπόν ξεκινώ την κάθε μέρα μου άκοπα, αβίαστα και αβάδιστα..Τελειώνω τη μέρα μου με τον ίδιο τρόπο και κατορθώνω να γίνομαι καλύτερος (=τέλειος, αψεγάδιαστος κλπ) άνθρωπος..

Πίσω στη Γη, είμαι ακόμα πολύ κακομαθημένη, άκρως γκρινιάρα, άδικη, εγωίστρια..και..μ΄ αρέσω (όχι πολύ αλλά αρκετά)..Επιλέγω να περάσω το Σάββατό μου στο Θέατρο Τέχνης παρακολουθώντας τη Μέθοδο Gronholm αλλά δε μου κάθεται από πλευράς εισιτηρίων και καταλήγω με την παρέα στου Ζωγράφου και στο θέατρο Στοά όπου παρακολουθήσαμε τις Στάχτες του Κρίστοφερ Χάμπτον. Πολύ καλές ερμηνείες και πολύ καλή πλοκή, κορύφωση και φινάλε. Γενικά έμεινα πολύ ευχαριστημένη και προβληματισμένη συνάμα..Ερωτήματα όπως εάν η φιλία είναι ένα συναίσθηματα που καταναλώνεται ή μένει αναλλοίωτο ακόμα και μετά το θάνατο, εάν ο εγκλωβισμός του ερωτικού συντρόφου είναι αναγκαίος, ορθός ή απαραίτητος, εάν έχουν σημασία οι λεπτομέρειες ή τα γεγονότα, εάν αξίζει τον κόπο να περιμένεις για απαντήσεις που όταν τις πάρεις δε θα έχουν καμία αξία. εάν είναι η αλήθεια λύτρωση ή η αναζήτηση αυτής και άλλα πολλά. Υπό το φως των κεριών η παράσταση αυτή δεν έχει σκοπό να δώσει καμία απάντηση, τουλάχιστον όχι στο πιάτο..

Σας στέλνω τις ευχές μου για μία υγιή, ήρεμη και αποδοτική εβδομάδα και αφιερώνω την έννοια μου, προσφέροντας την αμέριστη στήριξή μου, στον άνθρωπο που θα πάρει σύντομα μία πολύ σοβαρή επαγγελματική απόφαση..

Άντε, ώρα για νάνι..

Μωρή πουτάνα..

2008-10-15T22:31:00.003+03:00

Ναι, σε σένα μιλάω..

Εσένα που ζεις με τα λεφτά άλλων και αντί να λες έστω ένα ευχαριστώ πουλάς παραμύθια κι έρωτες..

Εσένα που χρησιμοποιείς το επίπεδό σου για όλους τους λάθους λόγους..όχι για όφελος των γύρω σου αλλά για δικό σου..

Εσένα που ποτέ δεν έμαθες να στέκεσαι στο ύψος των περιστάσεων γιατί ανέκαθεν σκεφτόσουν πώς θα σταθείς στο μουνί σου..

Πάρε λοιπόν τ' αρχίδια μου τώρα και τσακίσου από τα μάτια μου..όχι τ' όνομά μου να μη ξαναπροφέρεις αλλά ούτε από τα όρια του δήμου μου μην περάσεις..γιατί θα σε τσακίσω..

Πουτάνα στην ψυχή..

Αυτό ήσουν πάντα..

Σε θολά νερά..

2008-10-09T20:03:00.006+03:00

Σε θολά νερά και βλέμματα
Σε χειμώνες που δεν έρχονται
Σε ώρες που δεν περνούν
Σε διαθέσεις που καταναλώνονται
Άσκοπα

Στο τώρα που ελπίζει
Να με βγάλεις απ' τη συννεφιά
Αν με βλέπεις κι αν με αισθάνεσαι
Την ώρα που καίει το σύννεφο σα σίδερο
Ρίξε βροχή και σώσε με

Τί να πω για όσα είναι ανείπωτα..

Από-ρο..

2008-10-05T22:16:00.005+03:00

Απορώ εγώ και η Μελίνα μαζί..και σας ρωτάμε: Πώς στην ευχή γίνεται να επιβιώνουν σ' αυτή τη ζωή τα καθίκια; Πώς τόσο επιτυχημένα τη "βγάζουν καθαρή" οι εκμεταλλευτές, οι κίβδηλοι, οι καλοπερασάκηδες και οι κλέφτες συναισθημάτων και ιδεών;

Κι επειδή η απορία θα μένει αλλά δε θα με βασανίζει αποφασίζω (εγώ τουλάχιστον) να το "πάρω" αλλιώς και να χαλαρώσω το κορμί και τη σκέψη μου.

Πίσω στα καθημερινά παρατηρώ ότι ένα σκυλί είναι μεγάλη δέσμευση και μεγάλο δέσιμο. Είχα και πριν σκυλάκι στο σπίτι αλλά στο πατρικό. Και μάλλον είναι διαφορετική η ευθύνη και η έννοια όταν είναι αποκλειστικά δική σου. Όπως με τις επιλογές. Και τις επιπτώσεις.

Ας είναι. Οι μέρες περνούν γρήγορα και η κούραση μοιάζει να συσσωρεύεται. Οι καλές στιγμές υπάρχουν αλλά δεν είναι αρκετές. Καλύτερα έτσι. Ή χειρότερα. Δεν ξέρω. Τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών πέφτουν στο κενό και οι άνθρωποι δεν αλλάζουμε. Δεν προσπαθούμε, δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε..Δεν έχω καταλήξει.

Κυριακάτικο βράδυ. Νωχελικό και ήρεμο. Αδιάφορο ίσως. Το μυαλό τριγυρνά σε αυτά που δεν έκανες, που δεν είπες, σε αυτά που επέλεξες και το κόστος ευκαιρίας τους. Οικονομικής κατεύθυνσης σπουδές που λίγο σε βοηθούν να ξεφύγεις από τη στεγνή λογική των πραγμάτων. Αναζητώντας την ουσία δε θα τη βρεις. Δεν ξέρεις κάποιες φορές αν υπάρχει. Η ήρεμη αντιμετώπιση φαντάζει παραίσθηση. Και σου αρέσει τόσο πολύ να είσαι ο τιμονιέρης. Της δικής σου ζωής και των άλλων. Λάθη να κάνεις απανωτά και να μετανιώνεις σιωπηλά.

Καληνύχτα άνθρωπε που την ανάγκη της σκέψης μας έχεις και που στη θαλπωρή του Αγ. Σάββα τις ελπίδες σου εναποθέτεις. Ας σε ακούσει, ας σε αφουγκραστεί, ας σε βοηθήσει. 'Ο,τι κι αν σημαίνει η βοήθεια αυτή..

Στο ωραιότερο σημείο ΔΕΝ είμαι..

2008-10-02T22:38:00.003+03:00

Εντάξει..είναι όλα..; Μπα..

Το έχετε μάθει πια ότι γκρινιάζω γι΄αυτο και δε θα σας απογοητεύσω καλά μου μπλογκεράκια. Ακούστε λοιπόν πώς έχουν τα πράγματα τον τελευταίο καιρό:

1. Ένα συγγενικό μου πρόσωπο γίνεται στόχος απαράδεκτης συμπεριφοράς κι εγώ "αναγκάζομαι" να μένω με σταυρωμένα τα χέρια..προς το παρόν..

2. Ένα φιλικό μου πρόσωπο με έβαλε στην άκρη για χάρη..γούστου (;)

3. Ένα πρώην φιλικό μου πρόσωπο δεν αξίζει ούτε το σάλιο μου..

4. Ένα αδιάφορο πρόσωπο προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να το δείρω..και θα το κάνω..με κάποιο τρόπο..αργά ή γρήγορα..

5. Το Μανταρινάκι μου (το οποίο βαφτίστηκε Μελινάκι) είναι το πιο όμορφο, έξυπνο, τσαχπίνικο, τρελό, παιχνιδιάρικο, απίθανο σκυλάκι του κόσμου το οποίο δε με αφήνει να κοιμηθώ τα βράδια και είμαι συνεχώς κομμάτια..(κοίτα που κάνει και ρίμα όλο αυτό το κατεβατό)

6. Το μωράκι μου είναι συνεχώς σε υπερένταση και στα όρια της υπερκόπωσης..

7. Εγώ είμαι πτώμα, κάνω δίαιτα, έχω την απίστευτη δουλειά και το απίστευτο τρέξιμο αλλά πάνω απ΄όλα είμαι καλά..

Με τόσες εκκρεμότητες που να βρω χρόνο να ποστάρω..

Σας φιλώ γλυκά, σταυρωτά και ρουφηχτά..

Can't take my eyes off..

2008-09-23T23:13:00.006+03:00

Απ΄το Μανταρινάκι μου..

Το νέο μέλος της οικογένειας ακούει στο όνομα @#$&^%#* (δηλαδή δεν ξέρουμε ακόμα) και έφτασε στο σπίτι σήμερα στις 21.30 από την Ουγγαρία (έτσι λέει το διαβατήριο). Το μικρό μου Μανταρινάκι επιθεώρησε το χώρο και τον βρήκε της αρεσκείας του. Έτσι, αποφάσισε να μείνει..Καλώς ήρθες λοιπόν..

Η αναζήτηση νονού / νονάς συνεχίζεται και η πρόταση θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι νεωτέρας..οπότε όσοι πιστοί..κάντε την προσπάθειά σας..

Εγώ για λίγο καιρό θα πλέω σε πελάγη ευτυχίας καθώς νομίζω ότι ερωτεύτηκα..ξανά..

Μέχρι και τις φωτογραφίες απ' τις διακοπές επιτέλους αντέγραψα στο κομπιούτερ αλλά δε μου κάνουν καμία εντύπωση πια..άσε που φθινοπώριασε..

Καλό βράδυ σε όλους και σας στέλνουμε πολλά φιλιά εγώ και το Μανταρινάκι μου..(το άλλο Μανταρινάκι έφυγε για τη δουλειά..κλαψ..αλλά τώρα δε με νοιάζει γιατί έχω αυτό..χα)

Υ.Γ. Το Μανταρινάκι είναι κοριτσάκι..(εμ πώς αλλιώς)..

Nostalgia..

2008-09-20T09:58:00.007+03:00

Νοσταλγώ..λέξη σχεδόν άηχη παρότι τρία φωνήεντα δανείζεται..σύνδεσμος λάμδα με γάμα..σύνδεσμος περίεργος..λέξη που φέρνει στο νου κατάσταση μέθης..νιρβάνας..

Νοσταλγώ τη χθεσινή νύχτα..στην ταράτσα με φόντο την Ακρόπολη και περίγυρο εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα κι εσένα..

Νοσταλγώ το δώρο που δεν έδωσα, τα λόγια που δεν είπα και τα αγγίγματα που μου ξέφυγαν..τον έρωτα που χτυπά πόρτες και καρδιές αδιακρίτως..

* * * * * * * * * *

Σάββατο πρωί..στο κρεβάτι..στον υπολογιστή..στο γραφείο..στο μυαλό..στο κορμί..στη σκέψη..κάθε ένα και αλλού..κάθε αλλού και ένα..

Αντί να είσαι εδώ, κάτω απ' τη μωβ πικέ κουβέρτα, είσαι κλεισμένη στο φρούριό σου καθισμένη στη στριφογυριστή καρέκλα και μοιράζεις χαμόγελα σε αγνώστους..Αχ, ένας άγνωστος να γινόμουν για σένα πάλι μπας κι ένα μειδίαμά σου ολόδικό μου ξαναγίνει..

Νοσταλγικό πρωινό από αυτά του Σεπτέμβρη που μόνο αγκαλιές ζητούν..ευτυχώς έχουμε ακόμα αρκετά μουντά πρωινά να προλάβουμε..

* * * * *

Καλημέρες νοσταλγικές..

Εικόνα: www.chromasia.com

Σε λίγες ώρες πετάω..

2008-09-11T09:02:00.005+03:00

Σε λίγες ώρες πετάω με το πλοίο..Φεύγω..Για φθινοπωρινές διακοπές..Κι όμως τίποτα δε μάζεψα ακόμα..Ούτε καφέ δεν ήπια..Λες να μη θέλω να πάω; Ναι καλά..

Για λίγες μέρες θα λείψω..Θα πάω να αγκιστρώσω το καμάκι μου ή να καμακώσω το αγκίστρι μου..Τέλος πάντων, δεν ξέρω πως το λένε..Εγώ στο Αγκίστρι θα πάω..εδώ δίπλα..ότι με χρειαστείς θα είμαι κοντά..λέμε τώρα..θα χάσω βέβαια τις εξελίξεις αλλά θα τις μαθαίνω από δεύτερο χέρι..γιατί τον τελευταίο καιρό υπάρχει οργασμός εξελίξεων στο φιλικό περιβάλλον..ακούς ξαδέρφη..;

Χθες πήγα στη συναυλία Πρωτοψάλτη στο Μαρούσι. Ωραία ήταν. Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι δεν έβλεπα, ήμουν στριμωγμένη και πονέσαν τα πόδια μου από την ορθοστασία όλα τα άλλα ήταν υπέροχα..Εν αναμονή Αλεξίου στο Θέατρο Βράχων..τουλάχιστον εκεί πληρώσαμε εισιτήριο και μάλλον θα είναι πιο ανθρώπινα..Για να μάθεις να σκέφτεσαι διπλά τις δωρεάν συναυλίες..κωλοέλληνα..

Σας χαιρετώ λοιπόν..σας φιλώ..και αριβάρω..

Παρά-σημα

2008-09-09T00:08:00.008+03:00

Μένουμε μαζί στο ίδιο σπίτι. Συγκατοικούμε. Υποτίθεται ότι βρισκόμαστε αρκετά, ότι μοιραζόμαστε πράγματα, ότι ζούμε παρόμοιες καταστάσεις. Υποτίθεται.

Στην ουσία των πραγμάτων νιώθω ότι δεν είμαστε μαζί, δε κοιμόμαστε μαζί, δε μοιραζόμαστε την καθημερινότητα. Μου λείπες. Πολύ. Είναι σαν να μη ζούμε μαζί. Είναι σαν να είσαι ο έρωτας του Σαββατοκύριακου. Ο πρώιμος έρωτας, ο βίαιος, ο ολοκληρωτικός. Είναι σαν να μην είσαι εδώ. σαν να μην είσαι μαζί μου. Είναι σαν να προετοιμάζομαι να σε γνωρίσω. Στο μέλλον.

Απόμακρη κι όμως τόσο κοντινή. Η ανάσα σου. Οικεία κι όμως τόσο ξένη. Η σκέψη σου. Αναμενόμενες κι όμως τόσο δελεαστικές. Οι πράξεις σου. Γιατί εσύ είσαι τόσο απόμακρη, οικεία και δελεαστική. Δυνατή σαν 10 άντρες μαζί. Τρυφερή σαν όλα τα πούπουλα του κόσμου στο κρεβάτι μου. Εκρηκτική σαν τόνους πυρομαχικών και στοργική σαν χιλιάδες μάνες. Άλλες μάνες. Διαφορετικές. Που βιάζουν τα παιδιά τους. Με βιασμούς απανωτούς και τελειωτικούς. Με βιασμούς του μυαλού που πολύ αναζητώ. Πάντα με έπαιρνες μακριά, πάντα μου έταζες ταξίδια. Δε μου είπες όμως πως δε θα σταμάταγαν ποτέ. Πώς όσο πιο κοντά σου είμαι τόσο μακρύτερα θα πρέπει να ταξιδεύω για να σε βρω.

Ο κόσμος γύρω μας μικρός. Κύκλος δίχως ακτίνα. Μηδαμινός. Τί να σου κάνει ο πληθυσμός όταν ο ενικός είναι ο αγαπημένος σου αριθμός. Εγώ. Που δύναμαι να γίνω εσύ. Όταν μέσα στα μάτια σου είμαι. Δάκρυ ποτέ δε θα γίνω γιατί το νερό το στοιχείο μου δεν είναι. Φωτιά. Στα μάτια σου. Δύο. Φωτιές να καίνε ασταμάτητα. Αειθαλή δέντρα τα χέρια σου. Πάντα να με κρατούν. Πάντα να με αντέχουν. Και μια ψυχή ξένη. Που ποτέ δε θα κατακτήσω. Στην οποία ποτέ δε θα κατοικήσω.

Κι αν ο χρόνος μου στη γη λιγοστεύει, κι αν μόνο ένα λεπτό είχα, σε σένα θα το χάριζα..

Ούστ..

2008-09-06T16:22:00.007+03:00

Έχω πει κι άλλες φορές ότι το να γνωρίζεις ανθρώπους είναι θεραπευτικό με πολλούς τρόπους. Το να τους κάνεις μέρος της ζωής σου είναι κάποιες άλλες φορές χρονοβόρο και τελικά ανούσιο. Χρονοβόρο γιατί δεν άξιζαν το χρόνο που επένδυσες και πρέπει τώρα να τον σπαταλήσεις για να τους κάνεις πέρα χωρίς να πληγώσεις τον υπέρμετρο εγωισμό τους και τη μιδαμινή ποσότητα επιπέδου τους.

Όταν λοιπόν αποφασίζεις να κάνεις τέτοιου είδους συναντήσεις και συζητήσεις επειδή απλά κάποιος σου είπε: "δε θέλω να σκεφτεί κανείς ότι φοβάσαι να τον αντιμετωπίσεις", τότε αναγκαστικά πρέπει να πέσεις στο ίδιο επίπεδο και να μιλήσεις με λόγια κατανοητά, απλά και καθαρά για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις.

Εγώ, δυστυχώς, δεν είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που α) είναι υπομονετικοί, β) έχουν τη θέληση και τη διάθεση να εξηγήσουν μία κατάσταση σε εκείνους που λόγο IQ είναι σχεδόν απίθανο να την καταλάβουν και γ) θέλουν να συναναστρέφονται με κατώτερα επίπεδα (για να μη πω όντα).

Θα σου είμαι ειλικρινής..το επίπεδό μου δούλεψα πολύ για να το αποκτήσω. Κουράστηκα, πώς το λένε στο χωριό σου. Γι' αυτό λοιπόν το λόγο δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να το απαρνηθώ, να το ξεχάσω ή απλά να προσποιηθώ ότι δεν υπάρχει. Θα είναι εκεί κάθε φορά που ανασαίνω, κάθε φορά που σκέφτομαι και κάθε φορά που σε "θάβω", εσένα, ανίδεη και απαίδευτη μικρή κοπέλα που είσαι κολλημένη στο παρελθόν σου, δεν έκανες τίποτα για να εξασφαλίσεις στον εαυτό σου ένα καλύτερο αύριο, δεν έχεις στόχους, δεν έχεις φίλους και γενικώς υστερείς σε πολλά. Στη δική μου τη ζωή μπορεί να μπει ο οποιοσδήποτε. Το θέμα είναι ποιος θα μείνει. Και δεν είμαι καμιά σπουδαιά. Αρχίδια είμαι. Αλλά από τα σκληρά.

Ούστ λοιπόν και άντε γαμήσου..

Η τρελή σημειώνει:

Η ανάρτηση δεν έχει καμία σχέση με τη χθεσινοβραδινή έξοδο.

Ένα φιλάκι είναι λίγο..

2008-09-02T10:11:00.010+03:00

Όχι πως είναι άσχημη αλλά να..δεν έχει ποιότητα. Όχι δέρματος αλλά καλλιτεχνική.

Καταντά πλέον κακόγουστο αστείο να πληρώνεις τα ωραία σου λεφτάκια για να ζούνε πλουσιοπάροχα κορίτσια σαν του λόγου της. Με λίγα λόγια την ταινία Wanted αφήστε τη. Don't even bother που λένε. Κι αν τυχόν βγει Wanted 2, don't even bother twice..!

Πήγαμε χθες σε έναν πολύ cozy κινηματογράφο στο Χαλάνδρι. Το περιβάλλον ήταν ωραίο, ο κόσμος λιγοστός κι η ατμόσφαιρα δροσερή. Δυστυχώς δεν ήταν αρκετά αναπαυτικές οι θέσεις για να κοιμηθώ. Ευτυχώς όμως που δεν το έκανα γιατί στο γυρισμό σπρώχναμε..όχι ο ένας τον άλλο..το μηχανάκι. Μείναμε από λάστιχο και περπατήσαμε τρία ωραιότατα χιλιόμετρα μέχρι το σπίτι..! Βέβαια, αυτό είχε και τη θετική του πλευρά μιας και γνωρίσαμε ένα πολύ ενδιαφέρον πάρκο δίπλα από το σπίτι μας που εδώ και δύο χρόνια δεν επισκεφθήκαμε ποτέ..! Είμαστε να μας κλαίνε οι ρέγγες, όπως πολύ εύστοχα έθεσε η ξαδέρφη..!

Αυτά τα νέα ως εδώ. Εύχομαι να σας έχω πιο juicy stuff τώρα που το μωρό έχει ρεπό.

Τέλος, όπως είπε ο Mahler (και άλλοι πολλοί πριν από αυτόν).."και μην ξεχνάτε..σας αγαπώ"

Υ.Γ. Τα αλλόκοτα πλάσματα κυκλοφορούν ανάμεσα στα πόδια μας. The SeX Files.

Κι είσαι η λαχτάρα μου..

2008-08-30T15:18:00.003+03:00

Υπάρχουν σχέσεις που ξεκινούν και τελειώνουν γρήγορα..σα καλοκαίρια. Υπάρχουν σχέσεις που εναλλάσονται..σαν εποχές. Υπάρχουν άλλες που ξεκινούν και δεν τελειώνουν ποτέ..σαν αιώνες.

Η δική μου σχέση μαζί σου είναι μια λαχτάρα. Σαν αυτή του μικρού παιδιού που δεν μπορεί ποτέ και με τίποτα να αντισταθεί στη μερέντα. Την τρώει με το κουτάλι και ποτέ δε λιγώνεται, ποτέ δε χορταίνει.

Μια ανάσα πριν το τέλος του καλοκαιριού. Μια σκέψη πριν το αύριο και μία πράξη πριν χτυπήσει η πόρτα..

Καλοκαίρι αλα Βοημικά..

2008-08-22T10:12:00.004+03:00

Ποταμός Μολδάβας

Κεντρική Βοημία

100 πινακοθήκες

350 θέατρα

25 μουσεία

Λες..

2008-08-12T00:59:00.015+03:00

Λες καλοκαίρι είναι και πρέπει μπάνια να κάνεις. Δε ρωτάς όμως πού γιατί ξέρεις. Μπορείς να βουτηχτείς στην αμαρτία.

Λες καλοκαίρι είναι και χρειάζεσαι να χαλαρώσεις. Εδώ σε θέλω μάγκα μου.

Τελικά δεν ξέρω τί λες εσύ αλλά εγώ μάλλον όλα τα αντίθετα θα επιλέξω να πω.

Και τί σημασία έχει στην τελική; Καμία σου λέω καστανά μου μάτια. Και τον εαυτό σου να δώσεις..με ή χωρίς εσένα..να μη μπορώ να ζω..δεν έχει σημασία καμία..

Οι κόσμοι μας πάντα διαφορετικοί ήταν..οι ζωές μας το ίδιο..οι επιλογές μας δε..μίλια μακριά..

Όχι σαν τα όμοια που τρέχουν να κρυφτούν σε διαφορετικά κρυσφήγετα. Σαν τα αντίθετα που βιάζονται να νιώσουν έλξη από άλλους πόλους..Θυληκό με θυληκό δε σμίγει..

Κι όμως..56 μήνες μετά είμαι ακόμα ανάμεσα στις ανάσες σου κι ο απόηχος του έρωτά μας δεν πρόλαβε να δημιουργηθεί..Ισχύς εν τη ενώση, σύνθεση, αναγραμματισμός κι επίλυση..όπως τα σταυρόλεξα της δικής μας ζωής που στο επόμενο τεύχος θα βρούμε τη λύση..αν κυκλοφορήσει..

Τζιά ίσον μαγνήτης

2008-07-31T23:49:00.013+03:00

Με σημάδια οργανωμένης ζωής απ' την 4η χιλιετία π.Χ., η Τζιά δε σταματά να αναπνέει και να καλεί. Κάλεσμα μαγνήτης με έναν πόλο, αυτόν της έλξης.

Το νησί σε σχήμα αμύγδαλου με τις βραχώδεις ακτές και τις βασιλικές βελανιδιές σε κερδίζει καθώς το ζεις. Το κώνειο, οι αετοί, οι πέρδικες και οι σαΐτες μόνιμοι κάτοικοι πέραν του θεού Απόλλωνα και της Αθηνάς.

Σε χώρο και χρόνο ένα εκτυλίσσονται ιστορίες και τα λεπτά περνούν δίπλα σου χωρίς να σ' αγγίζουν. Γιατί απλά είσαι εκεί. Μέσα στη μήτρα της, μέσα στην αγκαλιά της.

Όπως τα διάφανα νερά σε περιμένουν κι αδημονούν το κορμί σου να κυκλώσουν. Έτσι, ανήμπορος, τους παραδίνεσαι.

Κι όταν πια τα όνειρά σου δέσεις με σκοινί στην πέτρα της προσμονής τότε ελεύθερος πια μπορείς να ταξιδέψεις στο άπειρο..

Φεύγω..

2008-07-24T12:53:00.009+03:00

Έφτασε η ώρα..

Να πάω σε γαλάζια βουνά και γκρι θάλασσες..

Να ξαπλώσω πάνω σε φύκια ξεβρασμένα απ' τα βάθη του Αιγαίου..

Να διαβάσω ποιητές και πεζογράφους..

Να μη σκέφτομαι..

Να αναπνέω..

Να ζω..

Θα ξαναβρεθούμε σε μία εβδομάδα..

Ακριβώς..

Εικόνες: www.mattbarrett.net/photos

The loser takes it all..

2008-07-22T13:46:00.005+03:00

Κυριακή απόγευμα..

Αποφασίζουμε να πάμε σινεμά και να ακολουθήσουμε τη μόδα της εποχής. Κανονικά θα πηγαίναμε στην Αίγλη στο Ζάππειο αλλά για ανεξιχνίαστους λόγους επιλέγουμε τη Μπομπονιέρα στην Κηφισιά.

Φτάνοντας εκεί ο κόσμος είχε στηθεί σε ουρά. Κάνω ασκήσεις ηρεμίας και περιμένω υπομονετικά. Μπαίνω στο χώρο και διαπιστώνω ότι δεν υπάρχουν ελεύθερες θέσεις. Αρχίζει το αίμα μου να κυλά γρήγορα αλλά καταφέρνω να συγκρατηθώ καθώς αλλοπρόσαλοι άνθρωποι γύρω μου με σπρώχνουν για να καθήσουν. Πού άραγε;

Βρίσκουμε δύο θέσεις στον εξώστη (τύπου) όπου βλέπουμε την οθόνη στραβά και φυσικά μακριά. Ο χώρος, αν και είναι η πρώτη παράσταση, είναι βρώμικος.

Επισκέπτομαι την καντίνα και συνειδητοποιώ ότι τελικά έχω έρθει σε κυριλέ εστιατόριο οπότε θα περάσω καλά. Αφού πληρώνω τα ωραία μου 20 € για ένα νερό, μια coca cola light και 2 hot dog επιστρέφω "χαρούμενη" στη θέση μου. Το έργο ξεκινά αλλά το κοινό δε σταματά να μιλά. Ο ήχος είναι υπερβολικά χαμηλός για να φτάσει ως τα αυτάκια μου (κακό). Η κοπέλα που κάθεται δίπλα μου είναι έγκυος (καλό) κι εγώ δεν μπορώ να καπνίσω (καλό;).

Στα πρώτα δέκα λεπτά της προβολής κοιτάω την Α με το πιο λυπημένο μου βλέμμα αλλά δε μου δίνει καμία σημασία οπότε πηγαίνω και παίρνω μία Corona (από δράση ή αντίδραση). Παρατηρώ τους γύρω μου, σκέφτομαι πόσο ανίδεοι είναι οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης και αναθεωρώ την απόφασή μου να μείνω στη χώρα αυτή.

Όσο για το έργο έχω να πω ότι η Meryl Streep είναι τρομερά ταλαντούχα και ποιοτική ηθοποιός. Τελεία. Την παύλα θα την χρησιμοποιήσω για να σχολιάσω το κοινό της επόμενης παράστασης που ήταν σαφώς πιο πολιτισμένο. Συμπέρασμα: σινεμά στις 9 κομμένο!

Το (κατα)κα(ϊ)μμένο ποστ..

2008-07-18T21:44:00.007+03:00

Υποσχέσεις όταν δίνουμε οφείλουμε να τις τηρούμε.

Γι' αυτό κι εγώ είμαι εδώ, ρίχνω το επίπεδό μου στο πάτωμα,

το πατάω, το λιώνω και σου λέω αγαπημένε μου Mahler ότι

όπως ευχήθηκες ψες βράδυ..
το βιντεάκι παίζει μόνο για πάρτη σου..

Τυχερούλη..

Πάλι σου κατσε..

Οποιοσδήποτε θέλει να εκφράσει οποιοδήποτε παράπονο
(μικρού, μεγάλου ή μεσαίου μεγέθους)
μη διστάσει να πατήσει εδώ.

Και μην ξεχνάτε..σας αγαπώ..

Εικόνα: www.paw-moukelis.blogspot.com

Φθινόπωρο να μυρίζει..

2008-07-17T10:06:00.016+03:00

Στα φαράγγια της λήθης, τα δαιδαλώδη στενά του μυαλού μου κατειλημμένα παραμένουν. Εκεί που αρνήθηκα να σε βάλω, εκεί που αρνούμαι να μπω..

Σε μια μέρα που πιο πολύ φθινόπωρο και βροχή μυρίζει εγώ σε παραλίες γυμνιστών θα ταξιδέψω και κορμιά θα ξεμπλέξω..από τη δίνη του έρωτα, από τον κισσό της συνήθειας..Κι όταν τον γόρδιο δεσμό τους λύσω θα τ' αφήσω..μόνα πάνω στην άμμο το σημάδι τους ν' αφήνουν στους καιρούς..

Οι καιροί περνούν κι εγώ γίνομαι εκκρεμότητα..Άχρωμη, άγευστη, δίχως χτύπο μα τόσο ζωντανή εκκρεμότητα..

Όπως του πελάγου οι βράχοι..

2008-07-12T03:08:00.014+03:00

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι..λέει το τραγούδι. Αλλά και ποιος δε ζει μόνος του. Η κάθε μέρα και η κάθε νύχτα κρύβει και μία μοναξιά. Και ίσως τη χρειάζεσαι. Ίσως πάλι και όχι. Μα, πώς να νιώσεις τη χαρά αν πρώτα δεν περάσεις μια βόλτα απ΄τα πλακόστρωτα στέκια της μοναξιάς..

Κλειστοί χαρακτήρες σε ζωές κλειστές..

Ανοιχτοί χαρακτήρες σε ζωές σπάταλες..

Αχόρταγα συναισθήματα σε μίζερες πράξεις..

Γεμάτες δόλο..

Άδειες στιγμές..

Πολύ γαλάζιο..

Λίγο γκρι και άπρο..

Δώσε μου να πιω από αυτή τη θάλασσα που μέσα σου κρύβεις..

Δώσε μου να γλυκοφιλήσω το κοριτσάκι που πίσω σου ακολουθεί..

Δώσε μου να κρατήσω ευχές που δεν έκανες..

Δώσε μου να δω εικόνες που δε ζωγράφισες..

Δώσε μου να ερωτευτώ όλα αυτά που δεν είσαι..

Κι εγώ γι αντάλλαγμα..

Την αύρα σου θα νιώσω και θα ξαναγεννηθώ..

Στον κόσμο που μίσησες..

Στην ώρα που νοστάλγησες..

Σε όσα δεν πρόλαβες να ονειρευτείς..

Σε όσα θα 'ρθουν και όσα θα προσπεράσουν..

Περί αλήθειας..

2008-07-09T20:06:00.008+03:00

Έπειτα από πρόσκληση του αγαπητού κουλτουριάρη Mahler θα μιλήσω (αν και θα ήθελα να το αποφύγω) για την Αλήθεια.

Ανθρωπόμορφα αν τη σκεφτεί κανείς φαντάζει γυναίκα με μακριά μαλλιά και λευκά αέρινα ρούχα. Καθαρή και άτρωτη. Όσο ευαίσθητη τόσο δυνατή..

Σα ζώο αν τη δεις, ένα μικρό σκαθάρι είναι. Βρίσκεται παντού κι όμως δε φαίνεται αν ολάνοιχτος δε πας γυρεύοντάς το. Την ησυχία δε σου διαταράσσει μα το σκηνικό για πάντα..

Σαν επιλογή αν τη θεωρήσεις μοιάζει δύσκολη. Σαν στάση ζωής..ακόμα πιο δύσκολη.

Καταλήγω να πιστεύω ότι σα σκαθάρι είναι η Αλήθεια. Μικρή, καθόλου ζουμερή. Με έξι πόδια και δυο κεραίες. Γκρι σε λευκή χαρτοπετσέτα. Παντός καιρού. Ταιριάζει με όλα τα χρώματα, όλες τις λέξεις και όλες τις σκέψεις. Αρθρώνεται εύκολα. Ακούγεται δύσκολα.

Το σκαθαράκι αυτό επιλέγω να έχω μαζί μου σε μια λευκή χαρτοπετσέτα απαλά τυλιγμένο για να το κοιτώ όποτε μπορώ και να το κρύβω όταν ύπουλη και διστακτική γίνομαι. Μα κάποιες φορές ξεγλιστρά μόνο του και από την τσέπη μου το σκάει. Καλά κάνει. Η αλήθεια να λέγεται..

Σήμερα που γιορτάζουμε..

2008-07-07T21:29:00.014+03:00

Πήγαμε στην παραλία και μου είπες στα κλεφτά δυο λογάκια.. έπειτα σε άφησα και πήγα στο χωριό μου..δε σου είπα ούτε ένα λογάκι..Και να που γύρισα στην αγκαλιά σου και κοίτα να δεις (όπως λέμε άκου να μαθαίνεις) σύμπτωση..

Eίναι τα γενέθλιά σου..

Χρόνια Πολλά λοιπόν μωρό μου..

Σου εύχομαι και από εδώ και κοίτα να διαβάσεις τα σχόλια γιατί οι φίλοι - συνοδοιπόροι - αδερφές ψυχές bloggers δε θα σε αφήσουν έτσι..

39 χρόνια στη ζωή δεν είναι και πολλά..δεν είναι βέβαια και λίγα..σημασία έχει να τα ζεις..όμορφα ή άσχημα δεν έχει να κάνει..αρκεί να τα ζεις..και κυρίως να τα ζεις μαζί μου..ή με όποιον εσύ αισθάνεσαι ευτυχισμένη..(για να μη φανώ και πολύ εγωίστρια..εννοείται ότι ούτε το εύχομαι ούτε το εννοώ)

Χρόνια Πολλά λοιπόν μωρό μου..

Ατενίζοντας το αύριο σήμερα..

2008-07-01T22:19:00.006+03:00

Ατενίζοντας το αύριο σήμερα σου δίνεται η μοναδική ευκαιρία να κάνεις λάθος. Και αυτό είναι το όμορφο και το μαγικό της ζωής. Το λάθος. Γιατί τί γλύκα θα είχε το σωστό αν δε συνοδευόταν από το λάθος..

Ατενίζοντας το αύριο σήμερα σου λέω ότι γύρισα πιο γεμάτη. Πιο ηλιοκαμμένη και πιο χορτάτη. Από εικόνες, από αύρες και αισθήσεις..

Πριν επιστρέψω στην κόλαση της Αθήνας που όλοι λατρεύουμε ατενίζω για τελευταία φορά το αύριο απόψε..

Συνέχισε να μου χαμογελάς και να μου λες στα κλεφτά ότι μ' αγαπάς..

Ανασκόπηση..

2008-06-23T12:09:00.013+03:00

Το ΣΚ πέρασε χαλαρά με πολλές οικογενειακού χαρακτήρα υποχρεώσεις.

Το Σάββατο πήγα στον ξάδερφό μου να δω τη νεογέννητη κόρη του και πλέον ανηψιά μου. Αισθάνθηκα λίγο γεροντοκόρη αλλά το ξεπέρασα σχετικά σύντομα . Το μωράκι είναι πανέμορφο και πανέξυπνο (λέω εγώ τώρα) μιας και ανταποκρίνεται στιγμιαία σε κάθε ερέθισμα. Φαντάζομαι ότι όλα τα μωρά έτσι θα κάνουν αλλά όταν είναι της δικής σου οικογένειας νομίζεις ότι είναι το σούπερ μωρό! Η ενασχόλησή μου αυτή με το οικογενειακό δέντρο έδωσε την ευκαιρία στο μωρό (μου) να δει το γαμοποδόσφαιρο με την παρέα της και να κάνουν το σπίτι άνω κάτω. Ευτυχώς τα μάζεψε μόνη της!

Την Κυριακή πήγα στη βάφτιση της (δεύτερης πλέον) κόρης της ξαδέρφης μου. Είδα συγγενείς, με ρώτησαν πότε παντρεύομαι και τους είπα τα Χριστούγεννα (μη ρωτήσεις γιατί) και γενικά υπήρξαν διάφορα σχόλια και βλέμματα. Εκεί διαπίστωσα ότι η αδερφή της ξαδέρφης μου που ήταν και νονά είναι κοντά μου και χάρηκα που δεν ήμουν μόνη..!

Γυρίζοντας σπίτι έπαιξα αρκετές παρτίδες Rummikub με το μωρό στο μπαλκόνι με αποτέλεσμα να κοιμηθώ πολύ αργά και να μη μπορώ να σηκωθώ το πρωί. Άργησα να έρθω στο γραφείο και ήμουν τόσο κοιμισμένη που με το που κάθισα στην καρέκλα μου έριξα κάτω το ωραίο μου καφεδάκι! Οπότε έπρεπε να σηκωθώ, να πλύνω τη φούστα μου (ναι, φούστα!) και να σφουγγαρίσω! Σκέφτηκα όμως ότι γούρι είναι..όπως σκεφτόμαστε πάντα όταν θέλουμε να αποφύγουμε πιο σοβαρές σκέψεις..!

Καλή εβδομάδα σε όλους σας λοιπόν, με ή χωρίς καφέδες στο πάτωμα ή όπου αλλού, και σας ευχαριστώ πολύ πολύ για τη στήριξή σας στο προηγούμενο post...!

Εικόνες: www.tzikat.pblogs.gr

www.alwaysrunningaround.blogspot.com

Τίποτα..

2008-06-20T20:09:00.004+03:00

Πήγα την προηγούμενη εβδομάδα τριήμερο και νόμιζα ότι χαλάρωσα. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ότι πέρασε μήνας από τότε. Και δεν είναι οι πολλές ώρες στο γραφείο. Αλοίμονο, δική μου δουλειά είναι. Τί να είναι;

Μήπως ότι δεν είμαι καλά ψυχολογικά; Και πότε θα γίνω δηλαδή αν συνέχεια το αναφέρω και ποτέ δεν κάνω κάτι ουσιαστικό γι' αυτό; Η γκρίνια δεν υπήρξε ποτέ αγαπημένο μου σπορ αλλά καταντώ να την υιοθετώ ως καθημερινή συνήθεια.

Οι επιλογές μου μου φαίνονται απαράδεκτες και ο εαυτός μου ανυπόφορος. Ήρθε και ο φίλος μου ο Θ. τις προάλλες και καθήσαμε στο μπαλκόνι συζητώντας για ώρες. Συμπέρασμα: όλα τα ζευγάρια προβλήματα έχουν. Άλλα άλυτα κι άλλα ανύπαρκτα. Καθόλου ενθαρρυντικό όλο αυτό, το ομολογώ.

Ιδιαίτερη όρεξη δεν έχω. Ιδιαίτερη έμπνευση δε καθόλου. Τί έχω; Απαισιοδοξία και αγανάκτηση. Για συγκεκριμένα και αφηρημένα θέματα. Το πρόβλημα είναι τί κάνω γι' αυτά. Κι εγώ σου λέω ένα μεγάλο και πολύχρωμο Τ Ι Π Ο Τ Α όπως λέμε γάματα με μεγάλα γράμματα.

Πού θα μου πάει όμως..θα το βρω το πούστικο το κέφι.

Μήπως έχετε καμιά ιδέα..;

Και να που γύρισα..

2008-06-17T00:02:00.008+03:00

Όνειρο..
έτσι θα χαρακτηρίσω το τριήμερο..
χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν απαραίτητα καλό
καθ' όλη τη διάρκειά του..

Σκέφτομαι πολύ συχνά πόσος χρόνος μου απομένει στη γη..Το σκέφτομαι έντονα και θέλω να αποφασίσω τί θα κάνω με το τώρα έτσι ώστε να το εκμεταλλευτώ όσο καλύτερα μπορώ για μένα και τους γύρω μου. Στα πλαίσια αυτών των μίνι διακοπών και της υποτιθέμενης χαλάρωσης πήρα αποφάσεις που έχουν να κάνουν με το χρόνο που έχω να καταναλώσω.

Η πρώτη και κύρια απόφαση είναι ότι δε θα ξανασχοληθώ με "περιπτώσεις" ανθρώπων που θεωρώ "τελειωμένες". Με λίγα λόγια δε θα ξαναμπλέξω σε καταστάσεις προβληματικές και δειλές.

Η δεύτερη απόφασή μου έχει να κάνει με τη σχέση μου την οποία θα προσπαθήσω να διαφυλάξω από τη δίνη του εγωισμού μου. Το πιο σίγουρο είναι ότι δε θα τα καταφέρω αλλά το να ξεκινώ με τους χειρότερους οιωνούς πάντα μου προκαλούσε δέος άρα και ακαταμάχητη έλξη.

Η τρίτη απόφαση έχει να κάνει με μένα (λες και οι υπόλοιπες δεν είχαν). Θα ξεκινήσω να ασχολούμαι με τον εαυτό μου πιο ουσιαστικά. Με το μέσα μου και το έξω μου. Με όλα αυτά που ξέρω για μένα και όλα εκείνα που θα μάθω. Λακωνικά μιλώ προς το παρόν. Έχω λόγο.

Φύσα..

Ζεστό καλοκαίρι..

2008-06-12T18:38:00.004+03:00

Πού θα το πάω το μωρό μου αύριο; Πες πού..

Θα το πάω εκεί που του αρέσει ν' απλώνει την κορμάρα του

και ν' αγναντεύει..

Θα το πάω εκεί που το μουτράκι του χαλαρώνει..

Εκεί που τρώει τις ψαρούκλες του με θέα τη θάλασσα..

Με μία και μόνο προϋπόθεση..

Να μη δει κανείς μπάλα..

Συνεννοηθήκαμε..;

Για κείνη..

2008-06-10T00:22:00.006+03:00

Περαστικός.
Και ιδιότροπα για μένα γραφικός.
Κάτι σαν άψυχος, κάτι σαν ξένος,
μ΄αγαπημένος.
Η βιάση του ματαιωμένος όρθος.
Ασφυκτιούσαμε.
Στενό του πάθους μας το οίκημα,
κι ένας πικρός συνωστισμός τα σχέδιά μας,
δίχρωμος της καρδιάς ο φωτισμός,
κι αλλόκοτα της σκέψης μας τα κάδρα.

Ήταν περαστικός.

Κική Δημουλά - Ανάμνησις

Κι όμως τόσο μόνιμος..

Σύνδεσμος στο μυαλό και στην καρδιά μου..

Σ' αγαπώ

Εικόνα: Λίμνη Σμοκόβου, Καρδίτσα

Γαμώ το EURO σου..

2008-06-07T21:18:00.007+03:00

"Ε - Ε - Ε, Ο - Ο - Ο,

ΤΟ ΠΗΡΑΜΕ - ΤΟ ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ"

και κάτι τέτοια..

Καλά ξέρω ότι τα αγόρια μπορεί και να μη συμφωνείτε..Αλλά βρε παιδάκι μου αμάν με αυτό το ποδόσφαιρο..Βαρέθηκα..Εγώ άφησα τ' αγοράκια και τα 'φτιαξα με τα κοριτσάκια (το συγκεκριμένο κοριτσάκι δηλαδή) έχοντας την ελπίδα ότι δε θα χρειαζόταν ποτέ ξανά να περάσω το μαρτύριο του EURO και των 6.564.345 αγώνων την ημέρα..Αλλά πού..Αν είσαι γκαντέμης..δεν αλλάζει..

Δε θέλω να γκρινιάξω..Από την άλλη δε θέλω και να σχολιάσω την επικαιρότητα γιατί από την εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου για το δικαίωμα γάμου στους γκέι, την τηλεοπτική κηδεία του Σεργιανόπουλου και τα απείρου κάλλους σχόλια μέχρι το Athens Pride και την αποσιώπησή του αισθάνομαι αηδία κι απέχθεια..Βέβαια, μπορεί να φταίει και το EURO..δε ξέρω..

Το βράδυ (αφού τελειώσουν οι αγώνες φυσικά) θα πάμε Almaz με φίλους..Ελπίζω να μην έχει καμία γιγαντοοθόνη εκεί για τη μετάδωση αγώνων ποσοσφαίρου..θα φρικάρω..

Καλό Σαββατόβραδο και τα λέμε αύριο..

Dream date by X-Oyranoy..

2008-06-05T13:21:00.004+03:00

Γυρνάω από τη δουλειά κουρασμένη. Πετάω τσάντες, παπούτσια, ρούχα, μπαίνω στο μπάνιο, βγαίνω με τα νερά ν' αφήνουν το αποτύπωμά τους και ξαπλώνω στον καναπέ. Ανοίγω τις κουρτίνες και τα παράθυρα και με δίχως φώτα ακούω μουσική..

Χτυπάει το σταθερό - δεν το σηκώνω. Χτυπάει το κινητό - δεν το σηκώνω. Εκνευρίζομαι. Στην προσπάθειά μου να ηρεμήσω κοιτάω έξω. Στο απέναντι μπαλκόνι η φιγούρα ενός ανθρώπου καθισμένου στο κάγκελο με τους αγκώνες ακουμπησμένους στα γόνατα και το βλέμμα καρφωμένο σε μένα.

Φοράω μια μπλούζα και βγαίνω στο μπαλκόνι. Την κοιτάω. Με κοιτάει. Τη χαιρετάω. Κάνει κι αυτή το ίδιο. Μου λέει να ντυθώ και να κατέβω σε 5. Της λέω να γδυθεί και να έρθει σε 3. Το κάνει. Αφήνω την πόρτα ανοιχτή και ξαπλώνω πάλι στον καναπέ. Ανεβάζω την ένταση. Ακούω Portishead και Glory Box. Κλείνω τα μάτια. Μπαίνει μέσα. Έρχεται στον καναπέ, γονατίζει, με αγγίζει. Γίνεται της πουτάνας..

Τέσσερις ώρες μετά ξυπνάμε. Όχι αγκαλιά. Σε απόσταση. Για να έχει μεγαλύτερη ένταση το κάθε επόμενο άγγιγμα. Δύο ώρες μετά φεύγει. Κάνω ντουζ, ντύνομαι και κατεβαίνω κάτω. Είναι εκεί, πάνω στη μαύρη μηχανή. Περιμένει ν' ανέβω. Σφίγγω τη λεκάνη της με τα πόδια μου. Ακουμπάει την πλάτη της στο στήθος μου. Τα οπίσθιά της ανάμεσα στα πόδια μου.

Φτάνουμε στην παραλία. Ξημερώνει. Καθόμαστε πάνω στην μηχανή. Έχει γυρίσει και κάθεται απέναντί μου. Δεν κάθεται φρόνιμα. Ούτε εγώ. Οι πρώτες κυρίες καταφθάνουν στην παραλία για το πρωινό τους μπάνιο. Εμείς τρώμε πρωινό στο παραθαλάσσιο cafe. Δε μιλάμε.

Γυρνάμε. Στο σπίτι της αυτή τη φορά. Μπαίνουμε στη μπανιέρα μαζί. Βγαίνουμε μετά από 1 ώρα. Κοιμόμαστε. Μαζί αυτή τη φορά. Ξυπνάμε το απόγευμα. Φεύγω.

Περνάνε 35 λεπτά και το φως δεν έχει ανάψει στο διαμέρισμά της. Χτυπάει το κουδούνι. Είναι αυτή. Λέει πως δε με χορταίνει. Της δίνομαι. Πάλι.

**************

Το ιδανικό ραντεβού για μένα είναι γεμάτο σεξ, όργια και εμπειρίες. Το ιδανικό πρόσωπο: η Kate Moenning. Ελπίζω να μη σας καύλωσα μεσημεριάτικα..Συγγνώμη για την "αμεσότητα"..Όλοι έχουμε προτερήματα..Όποιος αισθάνεται το ίδιο (!) μπορεί να πάρει τη σκυτάλη..Και για κάποιον συγκεκριμένα χτυπάει πιο δυνατά η καμπάνα..

Νύφη..τη νύφη ν' αγαπάς

2008-06-04T00:31:00.014+03:00

Κι εκεί που νόμιζα ότι το καλοκαίρι ήρθε..έφυγε πάλι..

Έτσι είναι το καλοκαιράκι.. πονηρό..μαζί μ' αυτό κι εγώ..

Οι εξελίξεις τρέχουν και οι οπισθοδρομικοί μαζί τους..μόνο που οι τελευταίοι συνεχίζουν να διατηρούν την όπισθεν. Κι αν πολυζορίζονται λέω να πάω κατά Τήλο μεριά να ενισχύσω τις ανησυχίες τους..

Γι' αυτό λοιπόν κι εσύ Νυφούλα μου..εμένα ν' αγαπάς..

Kαι πέρα απ' αυτό έχω την εντύπωση τις τελευταίες μέρες ότι ο κόσμος φλέγεται. Στην Αλβανία βγάζουν Πρωθυπουργό ένα από τα μεγαλύτερα λαμόγια, στα Σκόπια επιμένουν ότι είναι Μακεδόνες, ανά τον κόσμο τα παιδιά (και όχι μόνο) συνεχίζουν να πέφτουν θύματα άγριας κακοποίησης, το facebook είναι ή νέα ιντερνετική μάστιγα, στην Ελλάδα τρεις λαλούν και δυο χορεύουν και στο πορτοφόλι μας τα ευρώ κάνουν φτερά..

Το καλοκαίρι όμως είναι εδώ κι εμείς πρέπει ν' αντισταθούμε στην ακρίβεια, την αδικία και το ρατσισμό. Ακριβώς όπως κάνουμε κάθε εποχή, ακριβώς όπως παλεύουμε κάθε στιγμή. Με το να έχουμε το μυαλό μας σε εγρήγορση και τις πέντε αισθήσεις μας σε επαγρύπνηση..

Εικόνες: 1) απ' το Νιμπορειό

2) www.onenationundergod.org

3) www.panos72.blogspot.com

ΝΟ λέξεις - ΝΟ σκέψεις

2008-05-28T11:04:00.005+03:00

"Αν δεν έχεις λέξεις δεν έχεις σκέψεις"

Είπε ο Λαζόπουλος χθες και πολύ τον εκτίμησα. Μιλώντας για το θέμα της έκθεσης στις Πανελλήνιες και την έλλειψη εσωτερικής παιδείας, πολύ εύστοχα παρατήρησε ότι αν σου λείπουν οι λέξεις τότε δεν μπορείς να σκεφτείς, να ονειρευτείς, να αρθρώσεις λόγο, να επαναστατήσεις, να αντισταθείς, να επικοινωνήσεις βρε αδερφέ. Γι' αυτό κι εγώ είμαι υπέρμαχος των βιβλίων. Υπέρμαχος της αέναης μάθησης και της συνεχούς προσπάθειας για καλυτέρευση.

Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω αυτή την καυτή μέρα του Μάη. Δε θα μιλήσω για τη Eurovision γιατί ένα απλό πανηγυράκι είναι. Θα σχολιάσω αρνητικά την ομιλία του Βγενόπουλου στη Βουλή και θα πω ότι μας περνάνε πάλι για χαϊβάνια. Θα μιλήσω για το ορυκτέλαιο και θα πω ότι σ' αυτή τη χώρα οι ρυθμοί είναι τρομακτικά αργοί και οι ευθύνες πάντα δουλειά "κάποιου άλλου". Τέλος, θα ρωτήσω γιατί ούτε οι εκλογές στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν μπορούν να γίνουν ομαλά..

Καλημέρες με λέξεις, σκέψεις και συμπεράσματα..

Εικόνα: anastasia.pblogs.gr

Πολλές..

2008-05-21T20:58:00.007+03:00

Πολλές φορές. πολλές βραδιές ή απογεύματα με καφέ και τσιγάρο, κάθομαι στον καναπέ με παρέα ανθρώπους με βάθος..στο βλέμμα και στη σκέψη..Με παρέα ανθρώπους με ένταση..στο λόγο και στο συναίσθημα..Κι εκεί μαζί τους μοιράζομαι την επιρροή που έχουν πάνω μου (ή κάτω μου - ανάλογα) στίχοι ποιημάτων και τραγουδιών. Ένα απόγευμα καθόμουν με την αγαπημένη Sunflower και μέσα από μία φιλολογική συζήτηση ξεπηδά το θέμα των στίχων της Νικολακοπούλου στα Στερεότυπα..Ειδικά ο στίχος που αναφέρει.."τί 'ναι αυτό που λείπει απ' τη μέσα μου ζωή - τα δάχτυλά σου"..αυτός ο στίχος μας τίναξε τη συζήτηση στον αέρα και μας έβγαλε από την απογευματινή μας ποιοτική πορεία..Το πόρισμα ήταν ότι είναι απόλυτα λεσβιακός και τόσο αληθινός..

Υπήρξαν κι άλλες τέτοιες αναλύσεις (εντάξει, λίγο πιο σοβαρές). Όταν στ' αυτιά μου ηχούσε για μέρες και νύχτες το Καθρεφτίζω το Νου σε στίχους πάλι της Λίνας το μυαλό μου δεν ακολουθούσε..ειδικά στον στίχο: "Κι απ' τις πέντε ζωές που ζούμε χωριστά"..Πολλά σκέφτηκα..πολλά αισθάνθηκα..ακόμα περισσότερα τόλμησα..αλλά το να ερμηνεύσω στάθηκε αδύνατο. Θα μοιραστώ λοιπόν μαζί σας τις σκέψεις και τις αισθήσεις μου για τους στίχους του τραγουδιού..

Καθρεφτίζω το νου (κοιτώ μες στη λίμνη του μυαλού μου)
Σε φεγγαριού σπηλιές (δεν είμαι στη γη, δεν είμαι στη λίμνη)
Κι άμα σε δω να κλαις (δε βλέπω εμένα αλλά εσένα)
το πρωί θα φύγω αλλού (και δεν αντέχω)

Θα μου βάφει η βροχή (βρέχει χρώμα)
τ'ασήμια στον ταφτά (βρέχει αστέρια)
κι άμα σε δω κλεφτά (εκεί που σε είδα στη λίμνη και ήσουν κοντά - τώρα σε κοιτώ από μακριά)
στο λαιμό θα δέσω αρχή (απ΄το λαιμό θέλω να ξεκινήσω να σε φιλώ)

Ερωτά μου Αγκάθι Στέμμα (έρωτα που με πονάς)
και βέλη μου Σεβαστιανά (ο Αγ. Σεβαστιανός είχε βέλη στο ράσο του - είπε η Sunflower)
Αν είχε ο πόνος αίμα (Δυνατός κι απόλυτα αληθινός στίχος μιας και κάθε που πονάς αίμα νιώθεις να τρέχει από ανύπαρκτες πληγές)
θα κοκκίνιζε βουνά (τόσο αίμα που θα έφτανε μέχρι τα βουνά)

Καθρεφτίζω τη γη (έφυγα από μένα και έπιασα στα χέρια μου τη γη)
σε βαρελιού κοιλιά (μιας και η γη είναι στρογγυλή σκέφτηκα να τη χωρέσω σ' ένα βαρέλι)
κι άμα σε βρουν φιλιά (αν αισθανθείς τα δικά μου φιλιά πάνω σου)
θα 'ναι ο ύπνος μου που αργεί (είναι που δεν κοιμάμαι δίπλα σου αλλά σε θέλω)

Κι απ' τις πέντε ζωές (κι απ' τις πέντε αισθήσεις)
που ζούμε χωριστά (δε σε βλέπω, δε σε ακούω, δε σε μυρίζω, δε σε γεύομαι, δε σε αισθάνομαι)
τα μάτια έχω κλειστά (αρνούμαι να δω)
κι ας μου δείξανε στεριές (γιατί μόνο εσύ σαν θάλασσα με ταξιδεύεις)

Οι Πέντε Ζωές, λοιπόν, είναι οι Πέντε Αισθήσεις που όλες οδηγούν σε κείνη και όλες με στέλνουν μακριά της..

Με αφορμή την αρχική πρόταση του φίλου Equi και έπειτα της Butterfly μοιράστηκα εδώ, για άλλη μια φορά μαζί σας, καλοί μου φίλοι γνώριμοι, το λόγο ύπαρξής μου στην μπλογκόσφαιρα..

Και προχωρώντας σε κάτι πιο light για να κλείσει άνετα η βραδιά, και έπειτα από πρόσκληση της επίσης αγαπημένης ILive2LoveMe σας παραθέτω το υποτιθέμενο τετράστιχο το οποίο έγινε δωδεκάστιχο..γιατί οι κανόνες είναι για να τους παραβαίνουμε..

Δεν είχα πρόθεση καμία
Να την πέσω στη Σοφία
Αλλά είναι αυτή η σουπιά
Που μου θολώνει τα νερά
Κι έτσι από την πολλή παρεούλα
Βρέθηκε η Σοφία γυμνούλα
Στο δικό μου το κρεβάτι
Που όρκο πήρα ότι δε θα ξαπλώσει άλλη
Κι έτσι όμορφα κι απλά
Έκανε η Σοφία παιδιά
Που πιο πολύ με τη σουπιά
Μοιάζανε τα παλαβά

Εννοείται ότι καλώ όλους σας να παίξετε και στα δύο μπλογκοπαιχνιδάκια..Για το πρώτο οι οδηγίες είναι εδώ και για το δεύτερο εδώ..

Άντε και καληνύχτες φρόνιμες..

Εικόνες: γιοκ σ' αυτό το ποστ

Με θέα την Ακρόπολη..

2008-05-18T13:21:00.015+03:00

Με κουνημένη θέα την Ακρόπολη και όμορφες παρουσίες πέρασε το Σαββατόβραδο. Με ποτό και κουβέντα μέχρι το ξημέρωμα συνόδευσα το φεγγάρι στο ημικύκλιο ταξίδι του. Σε μία βεράντα στον Κολωνό κατέθεσα τις απόψεις μου, άφησα ελεύθερη τη φαντασία μου και παίδεψα τη σκέψη μου. Αυτές οι βραδιές Σαββάτου είναι τόσο ακαταμάχητες τώρα που καλοκαιριάζει..Αυτές οι ανθρώπινες σχέσεις τόσο απρόβλεπτες..

Ένας από τους εφτά και ένας φωτεινός..

..μας κρατούσαν συντροφιά μέχρι να πέσουν οι άμυνες..

..και η αυλαία..

Πρωινή-Πρωινή..

2008-05-17T12:36:00.005+03:00

Ξύπνησα λίγο πριν τις 8..πήγα στο σαλόνι αλλά δε τη βρήκα..

Έφτιαξα καφέ και βγήκα στο μπαλκόνι αναζητώντας τη..

Ανάμεσα σε χρώματα και μυρωδιές..

Αντίκρυσα το λευκό της αγνότητας και ένιωσα τη μυρωδιά του χώματος..

Όλα αυτά μαζί με έφεραν πιο κοντά στην πρωινή ευτυχία..

Έπειτα από προτροπή της Stassa και του Βότσαλου σας παρουσίασα κατά σειρά τον αγαπημένο μου τοίχο στο σπίτι και εικόνες απ' τα λουλούδια μου..Φυσικά και προσκαλώ όλους σας να συμμετέχετε και να αποκαλύψετε ακόμα ένα στοιχείο της καθημερινότητάς σας..

Καλημέρες αγνές και πολλές ευχές για ένα διαφορετικά ευτυχισμένο Σαββατοκύριακο..

Άλογα..δηλαδή δίχως λόγο

2008-05-15T20:32:00.005+03:00

Θα σου πω τί έχω πάθει:

Κάθε μέρα τον τελευταίο καιρό δουλεύω μέχρι τα μεσάνυχτα. Σήμερα που γύρισα νωρίς δε μου άρεσε. Δεν είχα τί να κάνω. Είπα να βάλω πλυντήριο αλλά αν βρέξει θα τα ξαναπλύνω οπότε άλλαξα γνώμη. Είπα να μαγειρέψω αλλά μέχρι να γυρίσει το μωρό θα έχουν παγώσει τα μπριζολάκια. Είπα να κάνω ένα ποστ αλλά κι εδώ δεν έχω ούτε τύχη ούτε έμπνευση. (Είπα κι άλλα στο ενδιάμεσο..για να μη νομίζεις ότι μόνο τρεις επιλογές είχα..για παράδειγμα είπα να κάνω απιστία αλλά βαρέθηκα να ξυριστώ, είπα να δω ειδήσεις αλλά μελαγχόλησα και μόνη μου, είπα να ποτίσω τα λουλούδια αλλά δεν χρειάζεται ακόμα, είπα να μιλήσω στο τηλέφωνο αλλά όσοι πήρα ήταν απασχολημένοι, είπα να πάω στους γονείς μου αλλά λείπανε..κλπ..κλπ)

Γι' αυτό λοιπόν μοιράζομαι μαζί σας την ανία μου και τη βλακεία μου και αισθάνομαι λίγο καλύτερα..Ψυχοθεραπευτές μου εσείς..Άσε που πρέπει να κάνω και προπόνηση γιατί το άλλο ΣΚ έρχεται ο Ταχυδρόμος για το ματς..Όσοι πιστοί προσέλθετε..Εννοείται ότι θα γίνει ενημέρωση και αφιέρωμα..

Σας χαιρετώ ηλίθια..

Εικόνα: ο Robby, "γιος" της κολλητής

Το ιντερνέτ..

2008-05-13T18:32:00.014+03:00

Σε άρθρο του Κ της Καθημερινής την Κυριακή 11 Μαΐου με τίτλο "Παιδιά στο Ίντερνετ - Κάποιος να τα προσέχει!" υπάρχουν αξιόλογες συμβουλές από ειδικούς για τους κινδύνους που εγκυμονεί το αλόγιστο και ανεξέλεγκτο σερφάρισμα. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει και ένα ενδεικτικό ερωτηματολόγιο κρίσιμων ερωτήσεων από το φυλλάδιο αξιολόγησης της ΜΕΥ (Μονάδας Εφηβικής Υγείας), το οποίο θα ήθελα να απευθύνω σε όλους μας:

**Είσαι στο Ίντερνετ περισσότερο απ' ότι είχες προγραμματίσει;

**Παραμελείς τα μαθήματά σου / τη δουλειά σου για να έχεις περισσότερο χρόνο στο Ίντερνετ;

**Προτιμάς το Ίντερνετ από την παρέα των φίλων σου;

**Σου κάνουν παρατήρηση οι γύρω σου για το χρόνο που περνάς στο Ίντερνετ;

**Κοιτάς το ηλεκτρονικό σου ταχυδρομείο πριν κάνεις κάτι άλλο;

**Κοιμάσαι λιγότερο επειδή ήσουν στο Ίντερνετ; (ή, λέω εγώ, επειδή δεν κοιμάσαι είσαι στο Ίντερνετ;)

**Βρίσκεις τον εαυτό σου να λέει "λίγα λεπτά ακόμη" όταν είσαι στο Ίντερνετ;

Διαβάζοντας τις παραπάνω ερωτήσεις συνειδητοποίησα ότι στις περισσότερες απάντησα θετικά ακόμα κι αν προέβαλα έναν ικανοποιητικό για μένα λόγο. Μήπως λοιπόν τα πράγματα έχουν πάρει μία ανεξέλεγκτη πορεία; Μήπως τελικά είμαστε και σε αυτό αδύναμοι; Τόση αδυναμία βρε αδερφέ..Και μετά το παίζουμε ξερόλες και κουλτουριάρηδες..Βρε ουστ..

Κοιτώντας το videaki διαπίστωσα πόσο τρομακτικά μπορεί να καταλήξουν τα πράγματα..Γι' αυτό προσοχή, σύνεση και προ πάντων ας προσπαθήσουμε να δώσουμε το καλό παράδειγμα στους γύρω μας ειδικά όταν αυτοί είναι παιδιά ή έφηβοι..

Ας ενθαρρύνουμε τις επαφές

και ας σβήσουμε τα contacts μας..

Χρήσιμα links

www.safeinternet.gr : Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου

www.youth-health.gr : Μονάδα Εφηβικής Υγείας

www.dpa.gr : Αρχή Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα

www.e-yliko,gr : Εκπαιδευτική Πύλη του Υπουργείου Παιδείας

www.dart.gov.gr : Ομάδα Δράσης για την Ψηφιακή Ασφάλεια

Εικόνα: από το σπίτι του Τασσούλη (ξάδερφος) στο Πολυδένδρι

που όλα έχουν μία παιδικότητα απολαυστική..

Πέτρες..

2008-05-09T16:51:00.007+03:00

Όχι βότσαλα..ούτε βράχοι. Μόνο πέτρες.

Που εσύ έφερες σπίτι μας τότε.

Κι εγώ προσπάθησα να τις κάνω ν' ανθίσουν.

Δεν ήξερα ότι οι πέτρες άπαξ και μέσα μπουν ποτέ δεν ευδοκιμούν.

Τί θέλεις τώρα μετά από τόσα χρόνια και με χτυπάς; Τί μπορείς εσύ ν' αλλάξεις εκεί που ο χρόνος απέτυχε; Τί μπορείς εσύ να πάρεις πίσω από αυτά που δεν έχω πια; Χαζό αγόρι, πάντα λάθη έκανες. Μόνο που τότε δεν πονούσαν τόσο. Εγώ άλλα όνειρα είχα για σένα. Αλλιώς σε περίμενα. Κι ότι κι αν λες για μένα νομίζοντας ότι την αυτοπεποίθησή μου πληγώνεις, στην ουσία εσένα μαστιγώνεις. Γιατί όμως η χειροδικία να είναι ένα από τα όπλα σου; Γιατί αισθάνεσαι ότι χρωστάς σε κάποιον να τον δείρεις..Πώς μπορεί να έστηνα εγώ τη ζωή μου με έναν άνθρωπο σαν εσένα..Είπα στον εαυτό μου, και θα το κρατήσω, ότι μετά από τη σχέση μας δε θα μετανιώσω για τίποτα και για κανέναν. Κι όμως, σήμερα μετάνιωσα που σου είπα να έρθεις από δω. Γιατί ότι υπήρξε μια φορά μπορεί να πάψει να υπάρχει..

Ιδιογράφως ή εγώ σε καλέσματα όχι δε λέω..

2008-05-07T23:01:00.003+03:00

Μετά από πρόσκληση της demon, καταθέτω τις βραδινές μου σκέψεις αποτυπωμένες με στυλό διαρκείας σε χαρτί από ρύζι..

Για το http://autographcollectors.blogspot.com

Οι κανόνες του παιχνιδιού βρίσκονται εδώ. Έτσι λοιπόν καλώ τους παρακάτω να λάβουν μέρος: because of you, butterfly, mad2luv, equilibrium, b612, freedom island, gay super hero, ilive2loveme, another, την τελίτσα μου, το τρελοκόριτσο, queerdom, roadartist, woman of my dreams, womenology, x-oyranoy, νεράιδα της βροχής, stassa, faidra, antianemikos, koukos, η ψυχή μου το ξέρει, if..ιγένεια, την αδερφή ψυχή - ταχυδρόμο, kalynama, κι εσένα που τώρα τελευταία μόνο διαβάζεις, κρίνεις και ποτέ δε δηλώνεις το παρόν..

Καθένας να κοιτά το δικό του σκοτάδι..

2008-05-05T23:12:00.010+03:00

*Ο καθένας μόνος του και όλοι χώρια..Δουλειές, άγχη, νεύρα..οι εβδομάδες ξεκινούν και τελειώνουν αμέσως..οι άνθρωποι περνούν από δίπλα μας σα σκιές. Σαν ένα απαλό αεράκι που ενώ προορισμό έχει ν' αναζωογονήσει καταντά ν' ανατριχιάζει..

**Στο γαϊτάκι της ζωής μου από μικρή περνούσα απαρατήρητη απ' τον εαυτό μου. Καλύτερα έτσι σκεφτόμουν..δεν έχεις ν' απολογηθείς σε σένα..Τουλάχιστον όχι άμεσα..Για όλους και για όλα όμως έρχεται εκείνη η ώρα..

***Είναι και κάποιοι άνθρωποι που επιλέγουν ν' ασχολούνται συνεχώς με τους γύρω τους. Επιλέγουν ζωή να παίρνουν από περασμένα γεγονότα που αφορούν άλλους. Επιλέγουν επίκεντρο να γίνονται χρησιμοποιώντας πλαστές καταστάσεις κι αναστεναγμούς. Μα καλά, δεν καταλαβαίνουν πως δεν περνάει πια αυτή η μπογιά η κίτρινη;

****Αυτά συνέβησαν σήμερα..

*****Μόνο..

Εικόνα: www.photodom.com

Πήγα & πήρα..

2008-05-04T02:36:00.008+03:00

Μπορεί τα μπλόγκς να είναι μέσο ψυχοθεραπείας αλλά το shopping είναι πιο αποτελεσματικό..ειδικά όταν αφορά λουλούδια..

Στην Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς όλα είναι μυρωδάτα. Η διάθεση αλλάζει και τα μάτια παίρνουν το χρώμα των λουλουδιών που αντικατοπτρίζονται σ' αυτά.

Πήρα λουλούδια και πήρα και σένα. Ευωδιαστή, χρωματιστή και αγκαθωτή..Μα καλά, περίμενες να πάμε στην Κηφισιά για να μου κάτσεις..;

Εικόνα: απ' την έκθεση

Δε νιώθω..

2008-05-03T03:24:00.009+03:00

Δε νιώθω την αύρα σου. Μια υστερία και μια κακία ξεχύνεται απ' τα σπλάχνα μου. Είναι τόσο μεγάλη, τόσο ακατάσχετη η μανία των συναισθημάτων μου που δε μπαίνω στον κόπο να την περιορίσω. Κι όταν σε φτάσει δε χορταίνω να σε βλέπω να πνίγεσαι..

Εικόνα: πανσέληνος στο Νιμπορειό

Δεν ακούω..

2008-05-02T10:52:00.012+03:00

Όλο κάτι μου ψιθύριζε ο Μάης χθες αλλά δεν κατάφερα ν' ακούσω τί..Ίσως δεν έδωσα σημασία γιατί το μυαλό μου σε μαύρες σκέψεις και γκρίζες αποφάσεις τριγυρνούσε..Τελικά ο καιρός της ανεμελιάς φαίνεται να έχει παρέλθει προ πολλού, γι' αυτό και η κούνια άδεια μένει..

Τί επιλογή..να μην μπορείς να χαρείς καμία μέρα..

Εικόνες: απ' το Λαγονήσι

Νέε μου Φίλε Γνώριμε..

2008-05-01T00:55:00.009+03:00

Έγχρωμε μου Φίλε,

Εύχομαι να ΄σαι σαν εμένα. Εύχομαι και απεύχομαι συνάμα.

Πολεμιστής να 'σαι. Μα πάλι, ηττημένος πιο πολλά "κερδίζεις" όταν η ζημία σε κέρδος μεταφράζεται. Ανίδεος να 'σαι. Μπας και ταλαιπωρείς λιγότερο το συνταγογραμμένο μυαλό ενός ανθρώπου που πιο πολύ σκέφτεται των άλλων μαγικά φίλτρα. Αιφνίδιος να 'σαι. Να προσφέρεις αναστάτωση για να κατορθώσεις να την εισπράξεις με την ίδια ένταση. Τυχερός να 'σαι. Να τριγυρνούν στα πόδια σου αυτά που λαχταράς. Παράθυρα ανοιχτά ν' αφήνεις δίχως δικαιολογία και εδώ να μείνεις δίχως δισταγμό.

Κι από δω..σ' ευχαριστώ..

Εικόνα: www.lathopathos.wordpress.com

Δεν αντέχω..

2008-04-30T15:50:00.011+03:00

Έπειτα από μια κυριολεκτικά ψυχεδελική μέρα στις εφορίες και στα ΙΚΑ (ΜΙΚΑ-ΣΥΚΑ) φτάνω επιτέλους στο γραφείο. Δεν έχω χρόνο να σκεφτώ και πολλά και αντί να κάνω τηλέφωνα επιλέγω να γράψω..δεν το συνηθίζω βλέπεις..

Δεν ξέρω γιατί. Για χάρη απομόνωσης, χαλάρωσης, εκτόνωσης..ποιος ξέρει..ίσως επειδή σε παίρνω (τηλ) απ' το πρωί και δε λες να το σηκώσεις..

Άλλο θέμα. Σιγά σιγά ξαναμαζεύεται η μπλογκοπαρέα κι αυτό προσθέτει μια νότα αισιοδοξίας στην κατά τ' άλλα πηγμένη σε ανησυχίες ζωή και πραγματική παρέα..Σε λίγο θα πάω να πάρω την κολλητή που χώρισε για χιλιοστή φορά. Το καλό είναι ότι θα μείνει μαζί μου για λίγο καιρό και αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη μιας και μες απ' τη μιζέρια έχει να πέσει πολύ γέλιο..Ξέρεις τώρα πώς είναι αυτά..απ' τη μία στενάχωρα και απ' την άλλη άκρως ξεκαρδιστικά..

Δε λες καλά που αύριο είναι Πρωτομαγιά γιατί σα να μου έπεσε βαριά η καλογερική..

Δίχως λόγο και αιτία..αντιός..για την ώρα..

Εικόνα: www.papakonstadinou.eu

Η τέχνη της Τερψιχόρης..

2008-04-29T14:20:00.008+03:00

Παγκόσμια Ημέρα Χορού σήμερα και κανονικά θα έπρεπε στο βιντεάκι να βάλω το Χορέψετε-Χορέψετε μιας και το χόρευα ασταμάτητα τις προηγούμενες μέρες..

Επιστροφή λοιπόν των μισών κατεργαρέων γιατί οι άλλοι μισοί με τη γλώσσα έξω μας κοροϊδεύουν απ' τας εξοχάς..τί να λέει..κουράγιο και υπομονή μερικούς μήνες και μετά..καλοκαιρινές διακοπές για πάντα..(λέμε τώρα)..

Αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί μόλις τελειώσει μια γιορτή η μία αργία αμέσως προετοιμαζόμαστε ψυχολογικά για την επόμενη..μπορεί να φταίει η φάρα μας..

Χρόνια Πολλά σε όλους όσους είναι εδώ και όλους όσους παρέμειναν εκεί..

Εικόνα: www.musicheaven.gr

Σκότωσέ με "απαλά"..

2008-04-24T01:28:00.015+03:00

Ερχόμενη σπίτι ετοιμαζόμουν να γράψω κάτι πολύ ερωτικό ή κάτι περισσότερο σαρκικό. Κάνοντας όμως μία τελευταία γι απόψε "βόλτα" αλλάζω γνώμη.

Διαβάζω ότι σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Κατάργησης Πειραμάτων σε Ζώα.

Στο όνομα της Επιστήμης σου λέει μετά. Στο όνομα της Προόδου. Στο όνομα της Ματαιοδοξίας και του Χρήματος. Ζωές χαμένες. Ψυχές λαβωμένες. Αιωρούμενες πάνω απ' τα κεφάλια ανεγκέφαλων. Μέρες κατάνυξης κι όμως συναισθήματα οργής έχουν τον πρώτο λόγο. Πώς να σκεφτείς, να συλλογιστείς, να συμπεράνεις..Δύσκολοι καιροί για σκέψεις και ακόμα δυσκολότεροι για πράξεις. Είτε από την πλευρά των ανθρώπων είτε από αυτή των απανθρώπων..

Καλημέρα με όλη τη σημασία της λέξεως..

Εικόνες: www.babyanimalz.com

Φίλοι φάροι..

2008-04-23T01:41:00.004+03:00

Πολύ όμορφο συναίσθημα να συναντάς φίλους από το παρελθόν και ώρα με την ώρα να διαπιστώνεις ότι αυτά που σας έδεναν πιο δυνατά έγιναν και αυτά που σας χώριζαν εξανεμίστηκαν..

Φίλοι φάροι κι εμείς γλάροι να τους περιτριγυρίζουμε, να τους οικειοποιούμαστε, να τους δίνουμε και να τους παίρνουμε, να τους αγαπάμε και να το φωνάζουμε..

Εικόνα: απ' το καράβι

Ο καλύτερος οιωνός..

2008-04-20T22:49:00.010+03:00

Ο καλύτερος οιωνός το Κατάρτι της Γης μου.

Χρόνια μου Πολλά

Εικόνα: απ' το δρόμο του γυρισμού

Μωβ μάτια..

2008-04-18T13:46:00.006+03:00

Φεύγω. Με συντροφιά τη θάλασσα και πλανεύτρα εικόνα τους γλάρους. Ταξιδεύω σε μέρος που ο χρόνος υπέρ μας μετρά.
Σε χώρο και σε χρόνο πλασματικό που πιο πολύ σ' αγαπώ.

Πάω εκεί που και το χώμα που πατάς έχει χρώμα.
Και δε θέλεις να πατάς. Το να πετάξεις φαίνεται ευκολότερο.

Όπως και το να σε ξεχάσω. Ευκολότερο απ' το να σ' ερωτευτώ.
Εσένα που με μαύρα πέπλα με τυλίγεις στη γωνία του λευκού καναπέ μέρα μεσημέρι. Και που τα φιλιά σου αβάστακτα κρατάς και αμερόληπτα σκορπάς στο κορμί μου.

Μέσα στα μωβ λουλούδια τα μάτια της βλέπω και αγγίζοντας τα φύλλα τους τους ώμους της χαϊδεύω. Κι έπειτα την κοιτώ και φαντάζει πιο όμορφη όταν η φύση αντανάκλαση στα μάτια της γίνεται. Πιο όμορφη από ποτέ. Πιο όμορφη από πάντα. Αυτή που το Α της ζωής μου είναι, που οι ανάσες μου για κείνη προορίζονται και οι σχεδίες μου για κείνη ταξιδεύουν.

Εικόνες: απ' το Νιμπορειό

Αγναντεύοντας το μέσα..

2008-04-18T02:03:00.009+03:00

Από καφέ ξύλο το γραφείο. Όπως και ο σταυρός των μαρτυρίων. Μωβ ο τοίχος. Όπως η λευκή ζωή μου. Ένα ροζ παιδικό ρολόι για τα χαμένα όνειρα μιας περασμένης δεκαετίας. Τόσο κοντά στην τρίτη. Πολύ μακριά από την πρώτη. Αργά. Ευτυχώς όχι πολύ.

Κοιμάσαι. Μόνη. Σ' ένα κρεβάτι που το κορμί σου λάτρεψε. Σ' ένα κρεβάτι που εξημέρωσα και δίδαξα τον πόθο. Σ' ένα κρεβάτι που δε μου ανήκει πια. Εσύ δίπλα κι εγώ πέρα. Ν' αγναντεύω το μέσα του γραφείου που πολύ δε διαφέρει από το μέσα της ψυχής.

Βιβλιοθήκη. Γεμάτη βιβλία, έγγραφα, υποχρεώσεις, ορέξεις. Καναπές-κρεβάτι. Συμπλήρωμα επαφής σε αδιάφορους καιρούς. Υπολογιστής. Κύβδιλος φίλος, άπιστος συνοδοιπόρος σε πορείες που δε χαράκτηκαν. Κάλπικες ευθύνες μιας άλλης γενιάς. Το ροζ παιδικό ρολόι χτυπά δυνατά. Με αδυναμία συχρονισμού.

Το βλέμμα στις αποτυπώσεις μας. Περασμένοι καιροί κι αυτοί. Ξεβαμμένα βλέμματα από χαρούμενες εποχές. Πότε άνοιξη, πότε φθινόπωρο και πότε χειμώνας. Πάντα όμως καλοκαίρι.

Γυμνό. Σκιαγραφημένο, ερωτικό, αληθινό.

Πτυχία. Απάτες κι οφθαλμαπάτες.

Είσαι σε μία φωτογραφία. Εσύ. Μισή. Αγναντεύεις το πέλαγος κι εγώ εσένα. Μέσα από φακούς. Μέσα από πρίσματα λοξά. Μέσα από λόγια πιστευτά. Κι όμως, τα δικά σου λόγια πάντα ορθά ήταν.

Χάρτινα είδωλα. Ηλεκτρικοί συνειρμοί. Παγωμένα δοκάρια. Ο δικός σου κορμός, το βασίλειό σου. Κι εγώ δούλος. Της δικής μου αυτοκυριαρχίας, της δικής μου αυταπάτης. Στην ίδια αυτοκρατορία δουλικό άλλων αφεντάδων. Πόσο ματαιόδοξα φιλόδοξο σχέδιο..

Έρχομαι κοντά σου. Σε θέλω. Δε σε χορταίνω. Δε σε καταναλώνω. Είσαι άυλη. Είσαι άτρωτη. Είσαι σαν εμένα όταν όλες τις δυνάμεις μου συγκρατούσα.

Είκονα: του Νίκου, μέσα απ' το τρένο, κάπου κοντά στο Βερολίνο

Με θέα καμινάδες..

2008-04-17T19:52:00.003+03:00

Εκεί. Καθισμένη απέναντί σου.

Αντιμέτωποι. Δύο άθρωποι. Δύο όμοιοι άνθρωποι. Σε τίποτα.

Αχνό φεγγάρι. Άσπρο μπουκάλι. Άδεια ποτήρια. Εκεί.

Καμινάδες ξεχασμένες από το χρόνο. Όχι από μένα. Βλέμματα ξεχασμένα από την αλήθεια.

Καθόσουν. Εκεί. Αμήχανη κι άπραγη. Αυτό συνεχίζεις να κάνεις μέχρι σήμερα. Μόνο που τώρα έχεις μηχανή. Αυτή του λιγοστού χρόνου. Έχεις και πράξεις. Αυτές που σκέφτεσαι να κάνεις και ποτέ δεν τολμάς. Εκεί. Εδώ. Τότε. Χθες.

Εικόνα: απέναντι απ' το Γκάζι

Και τώρα η συνέχεια..

2008-04-16T19:31:00.015+03:00

Έψαχνα από δω..

..έψαχνα από κει..

..κάλεσα τη φρουρά και κατέστρωσα ολόκληρο σχέδιο..

..και με τα πολλά έμαθα ότι η Νεράιδά μου αποφάσισε να δεσμευτεί (προσωρινά) με έναν Πρίγκηπα..

Γύρισα λοιπόν στην Ελλάδα με χαρά και υποτιθέμενη αφοσίωση στην προσωπική μου πλέον Νεραϊδοχώρα η οποία αποτελείται από μένα και από σένα. Τουλάχιστον έτσι νόμιζα εγώ, που όλο λάθη κάνω κι όλο λάθος αντιλαμβάνομαι τους ανθρώπους. Άρχισα λοιπόν να μετρώ. Όχι αντίστροφα. Όχι γρήγορα. Αργά και μέσα μου. Μέτρησα τις πιο βαθιές μας διαφορές κι ήταν η σχέση μας αυτές. Όχι πως δεν το ήξερα αλλά να, σοκαρίστηκα. Πώς στην ευχή θα κάνω τώρα τις διαφορές να ταιριάζουν με το αντίθετό τους; Πώς νόμιζα ότι τόσα χρόνια κοινή πορεία είχαμε..προς αντίθετη κατεύθυνση; Πρέπει απόψε να σου πω από μένα πόσα δε μπορώ. Και όχι μόνο να σου πω αλλά και να σου δείξω. Το είχα προσπαθήσει κάποτε αλλά μου είπες ότι δεν αντέχεις να μάθεις. Λες κι εγώ άντεχα να βάλω λέξεις σε ανούσιες πράξεις, να ξεκλειδώσω ανύπαρκτες πόρτες, να χωθώ σε φωτεινές πλέον καταπακτές και να καταναλώσω έρωτα για χάρη προδοσίας.

Έψαξα έτσι ένα ψέμα σου να βρω να μην μπορώ να τ' ανεχθώ και δεν βρήκα ούτε ένα. Μόνο δικά μου ψέμματα βρήκα. Μπροστά μου, πλάι μου. Δεν είναι καλή παρέα αυτά που σου θυμίζουν το λίγο σου. Τα έδιωξα και κράτησα εσένα. Εσένα που σ' εξόντωσα μ' αυτά. Κράτησα τη σκιά σου να κάνει παρέα στον εγωισμό μου. Κι εσύ την άφησες για να μην είμαι μόνη και είπες πως μ'αγαπάς χίλιες φορές. Μόνο που και αυτές τις εξάντλησα, μία-μία. Σα να 'ναι χθες θέλω να σου μιλώ, σα να 'ναι χθες θέλω να σ' αγαπώ. Να και μια στιγμή που θα ήθελα να γυρίσω το χρόνο πίσω. Για να ξανακάνω τα ίδια λάθη, με τον ίδιο τρόπο. Μπας και τα κατανοήσω. Μπας και τα χορτάσω. Μπας κι εσύ χορτάσεις πίκρες, κι εγώ εσένα. Αχόρταγα θ' αναζητώ εσένα σε κάθε χάδι, σε κάθε βλέμμα, σε κάθε νύχτα σε ξένα σεντόνια και δε θα σε βρίσκω πουθενά, κι ας ζεις μαζί μου, κι ας το μέτρησα.

Ευχαριστώ την Because of you για την πρόσκληση σε αυτό το παιχνίδι που εμπνεύστηκε ο Equilibrium. Καλώ τη Sunflower και όλους τους bloggers που βρίσκονται στο blog roll μου να συμμετέχουν..

Εικόνες: της παρέας, από το Schwerin

Σκόρπια..

2008-04-15T16:35:00.016+03:00

Σαν σήμερα λοιπόν βυθίζεται ο Τιτανικός..με περισσότερους από 1.500 ανθρώπους να αφήνουν την τελευταία τους παγωμένη πνοή στο Βόρειο Ατλαντικό..

Κι αναρωτιέμαι..

Ίσως είναι αυτός ήρεμος τρόπος για να πεθάνει κανείς μιας και έρχεται σε άμεση επαφή με την κόλαση..Βλέπεις, μπορεί να φοβάμαι την κόλαση γιατί δεν ξέρω πώς είναι..ίσως αν τη δω να μη με τρομάξει γιατί απλά δε θα διαφέρει και πολύ από τις εικόνες που ενστικτωδώς και αμερολήπτως αποτυπώνω κάθε μέρα στη μνήμη μου. Ίσως πάλι, απ' την άλλη πλευρά, να είναι δύσκολο να ανατρέψει κανείς τα πράγματα όταν βρίσκεται τόσο κοντά στο τέλος..είναι όμως απαραίτητο;

Και σκέφτομαι..

Πόσοι από εμάς σήμερα θα τολμούσαν ένα ταξίδι με έναν νέο Τιτανικό, ένα ταξίδι προς την Κόλαση ή τον Παράδεισο..ο τελικός προορισμός παραμένει ο ίδιος ανεξαρτήτως ονομασίας ή ρότας..Είναι αγάπη αυτό που ζούμε;

Εικόνα: www.6gymnasio.gr

To be continued..

2008-04-14T23:56:00.011+03:00

Πριν μερικές μέρες με ενημέρωσαν μέσω τηλεγραφήματος ότι έπρεπε να επισκεφτώ το Βασίλειό μου στη Βόρεια Γερμανία..

..έπειτα από σύσκεψη με τους αυλικούς ξεκίνησαν οι ετοιμασίες και το ταξίδι..

..φτάνοντας εκεί διαπίστωσα ότι όλα ήταν έτοιμα..

..όλα, εκτός από ένα..

..κάποιος μου έκλεψε τη Νεράιδά μου..

Εικόνες: δικές μου, από το Schwerin